ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

ଖଣ୍ଡେ ଦୂରୁ ଦିଶୁ ଥାଏ ଝାପସା ପରାଏ

ନାରିକେଳ ବୃକ୍ଷ ମନ୍ଦେ କି ସୁନ୍ଦର କାୟ

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ଶିକ୍ଷା ଦାନେ ବ୍ରତୀ ଥାଏ ଆଲୋକ ବଳୟ।

ଟିକି ଟିକି କୁନା ମୁନା କେତେ ଯେ ଗଲେଣି

ହିସାବ ନିକାସ ପାଇଁ ମନ ନ ବଳେନି

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ବାଳୁତ ବେଳର ସାଥି ସଂସ୍କାର ଆଳୟ।

କେତେ କେତେ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁ ଗୁରୁମାଆ ଗଲେଣି

ଅନୁଷ୍ଠାନ କେବେ ଏଠୁ ନେବନି ମେଲାଣି

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ମଣିଷ ତିଆରି ପାଇଁ ଦେଇଛି ଆଶ୍ରୟ।

ଆଜି ଯିଏ ସାନ ଅଛି କାଲି ହେବ ବଡ଼

ଦେଶ ବିଦେଶରେ ଯାଇ ଜିଣିବ ସେ ଗଡ

  ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ପ୍ରଗତିର ବାର୍ତ୍ତା ବହ ଶାନ୍ତିର ନିଳୟ।

ସବୁଜିମା ବଣ ଭୂମି ସୁନୀଳ ଗଗନ

ପାହାଡି ଝରଣା ଜଳ ଛୁଇଁ ଯାଏମନ

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ପରିବେଶ ଶାନ୍ତ ଆହା ପ୍ରକୁତି ଆଳୟ।

ବିପଦରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରି ଚାଲିବା ଆଗକୁ

ଆତ୍ମ ବିଶ୍ୱାସରେ ରହି ଶିଖାଏ ଆମକୁ

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ପ୍ରବସାର ଶାନ୍ତି ଦୂତ ମନର ମଳୟ।

ଆମେ ସବୁ ବଢ଼ାଉଛୁ ତାର କଳେବର

ମାନବ ଶୃଙ୍ଖଳ ନାମେ ଦିଗ ଦିଗନ୍ତର

   ଏ ମୋ ବିଦ୍ୟାଳୟ

 ଜ୍ଞାନ ଗାରିମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଧନାର ସ୍ଥଳ।