ମନ ବୃନ୍ଦାବନ

ମଣିଷ ତାହାର ମନ ମଧ୍ୟରେ 

ଭାବୁ ଥାଏ ଯାହା

କିଛି ତାର କର୍ମରେ ରୂପାନ୍ତରିତ 

ହୁଏ ତାହା |୧|

ମନରେ ଆସିଲା କଅଣ ଏହି 

ମନ ବୃନ୍ଦାବନ 

ତରଙ୍ଗ ପରି ସୃଷ୍ଟ ଅଗଣିତ ବିଚାର 

ହୁଏ ଲୀନ |୨|

ଦୁନିଆର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ 

ମନ ପାଇଁ 

ସବୁ ମୂଲ୍ୟହୀନ, ମନ ନାହିଁ ତ କିଛି 

ବି ନାହିଁ |୩|

ମନ ତ ବିଶାଳ ଓ ସୁଗଭୀର ସମୁଦ୍ର 

ସଦୃଶ 

ମନର ମୂଳେ ଏ ଜଗତ, ନଥିଲେ 

ସବୁ ଶେଷ |୪|

ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେବାରୁ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ 

ମନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର

ମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଇବାକୁ ପଡିଲା ପରା 

ଶ୍ରୀ ଭଗବାନଙ୍କର |୫|

ଶ୍ରୀମଦ୍ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ହିଁ ବିଷାଦ 

ଦୂର କରିବାକୁ

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ, ଯାହା କହିଲେ 

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ |୬|

ସଂସାରେ ବିଭିନ୍ନ ପଥରେ ଧାଏଁ ଏ 

ସମୟ ସ୍ରୋତ,

ହେ ଅର୍ଜୁନ ତା' ମଧ୍ୟେ ବାହୁଛୁ ତୋର 

ଜୀବନ ପୋତ |୭|

ସରବ ପରି ତୁମେ ନାଉରିଆ ଏହି 

ପୋତରେ ବସି,

ଧରମ ବଳରେ ମନେ କେତେ କଥା 

ଯାଉଛି ଭାସି |୮|

ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ, ଚରିତ୍ରବତ୍ତା ଏ ସବୁ 

ତୁମର ଆଭୂଷଣ

ବୁଦ୍ଧି ,ବିବେକ ଯୁକ୍ତେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ 

ଚଲାଅ ଜୀବନ |୯|

ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ଚିନ୍ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଧର୍ମ 

ଦୁନିଆଁ ଦାଣ୍ଡେ,

ଖେଦି ଚାଲ ଧର୍ମ ବାଟେ ହାତେ ମାପି 

ତୁହି ଚାଖଣ୍ଡେ |୧୦|

ଜୀବନେ ଆସିବ କେତେ ଜୁଆର ଓ 

ତା' ପଛେ ଭଟ୍ଟା,

ମଝି ଦରିଆରେ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ 

ହେବୁ ତୁ ହଟହଟା |୧୧|

ମୋହଭାବ ଉଲ୍ଲାସରେ ବନ୍ଧୁ ସୋଦର 

ଯାହାକୁ କୁହେ

ଆସଛନ୍ତି, ଆଜି ଅଛନ୍ତି, ଓ କାଲି କେହି 

ପାଶେ ନରହେ |୧୨|

କର୍ତ୍ତବ୍ଯ ସାଧନେ ଜ୍ଞାନ ବିବେକ ଖଟାଇ 

ଲଙ୍ଘି ଯାଅ ଗିରି,

ଧର୍ମ ଏକା ନଭଶ୍ଚୁମ୍ବୀ କରମ, ଲାଗିଯାଅ 

ମନ ସ୍ଥିର କରି ।୧୩ ।

ହିଂସା, ଦ୍ୱେଷ, ମୋହ ଓ ଅଭିମାନକୁ 

ମନୁ ଦୂରେଇ ଦେଇ, 

ଶାନ୍ତିର ଧ୍ଵଜା ଉଡ଼ାଅ ବିଶ୍ୱ ଦରବାରେ 

ଧର୍ମପଥେ ରହି ।୧୪|

ମଣିଷର ମନ ସମୂଦ୍ର ପରି ବିଶାଳ 

ଅଥଳ ଗଭୀର  

ମନରେ ଆସଇ ଲହଡ଼ି, ତେଣୁ ଭିନ୍ନ 

ଭିନ୍ନ ବିଚାର |୧୫|

ମନରେ ଆସୁଥିବା ବହୁ ବିଚାର ତ 

ମିଳେଇ ଯାଏ

ବୁଦ୍ଧିର ପ୍ରୟୋଗେ କିଛି ବିଚାର ମନ

ରେ ରହିଯାଏ |୧୬|

ସ୍ୱତଃ କ୍ରିୟାଶୀଳ ହୋଇ, ମନ ରାଜାକୁ 

ଭିକାରୀ କରେ 

ଭିକାରୀକୁ ବି ରାଜା କରିଥାଏ ସମୟ 

କରାଳ ଗର୍ଭରେ |୧୭|

ଶରୀରକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କର୍ମରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ 

କରାଏ ଏହି ମନ 

ମନର ଗତିକୁ ବୁଝିବା ସର୍ବଦା ଅଟେ 

ବଡ଼ ଦୁରୁହ ପ୍ରଶ୍ନ |୧୮|

ଅହଙ୍କାର ଈର୍ଷ୍ୟା ଲୋଭ ଦ୍ୱେଷ ଅସୁସ୍ଥ 

ମନସ୍ଥିତିର କାରଣ

ସେ ମନସ୍ଥିତିକୁ ସଜାଡ଼େ ହିଁ ସ୍ୱୟଂ ସୁସ୍ଥ 

ମନସ୍ଥିତି ଜାଣ |୧୯|