ଲୁଚନ୍ତି ପଣତ ତଳେ

ଥାଆନ୍ତା କି ମାଆ     କଦମ୍ବ ଗଛଟେ

ଆମ ଗାଁ ନଦୀର ତୀରେ

ସତ କହୁଛି ମୁଁ         କଳାକାହ୍ନୁ ଭଳି

ଗଛକୁ ଚଢନ୍ତି ଧୀରେ ।

କିଣିଥାନ୍ତୁ ଯଦି        ଦୁଇଟଙ୍କା ଦେଇ

ମେଳାରୁ ମୁରଲୀ ଖଣ୍ଡେ

ମୋ' ପାଇଁ ସରାଗେ   କଦମ୍ବର ଶାଖା

ଝୁଙ୍କି ଯାଇଥାନ୍ତା ଦଣ୍ଡେ ।

ତୋତେ ନଜଣାଇ      ଲୁଚିଛପି ଯାଇ

ଚଢନ୍ତି ଉପର ଡାଳେ

ମୁରଲୀ ବଜାଇ     ମୋହି ନେଇଥାନ୍ତି

ପଶୁପକ୍ଷୀ ବନମାଳେ ।

ମୟୂର କୋଇଲି    ପାଖେ ବସିଥାନ୍ତେ

ବାଛୁରି ହୁଅନ୍ତେ ମିତ

ହରିଣ ଛୁଆ ବି        ଡିଆଁ ମାରୁଥାନ୍ତା

ଶୁଣି ମୋ' ମଧୁର ଗୀତ ।

ବଂଶୀର ସ୍ବରରେ ମାଆ ମାଆ ବୋଲି

ଡାକନ୍ତି ମିଛରେ ରୁଷି

ସେହି ଡାକ ଶୁଣି      କାମଧନ୍ଦା ଛାଡି

ଆସିଥାନ୍ତୁ ହୋଇ ଖୁସି ।

ତୋ' ଆସିବା ଦେଖି  ନୀରବି ଯାଆନ୍ତି

ଅଣ୍ଟାରେ ବଂଇଶୀ ଖୋସି

ମୋତେ ତୁ ନପାଇ     ଆକୁଳ ହୁଅନ୍ତୁ

ଧନ'ରେ ଧନ'ରେ ଘୋଷି ।

ଜଣାଇବା ପାଇଁ         ହଲାଇ ଦିଅନ୍ତି

ସରୁ ଡାଳଟିଏ ଧରି

ଉପରକୁ ଚାହିଁ      ଦେଖିବା ମାତ୍ରକେ

ଛାନିଆ ହୁଅନ୍ତୁ ଡରି ।

ଛାଟଟିଏ ଧରି         ଓହ୍ଲାଇବା ପାଇଁ

କରିଥାନ୍ତୁ ଯେବେ ଗାଳି

ଆହୁରି ଊପର          ଡାଳକୁ ଚଢନ୍ତି

ଆଦେଶ ତୋହର ଟାଳି ।

ଆଖି ବୁଜିଦେଇ        ରାଧାମାଧବଙ୍କୁ

ବିନତି କରନ୍ତୁ ବଳେ

ଧ୍ୟାନେ ଦେଖି ତୋତେ  ଗଛରୁ ଓହ୍ଲାଇ

ଲୁଚନ୍ତି ପଣତ ତଳେ ।