ଲଣ୍ଠନ ର ଦିନ

ବେଳେ ବେଳେ ଖୁବ୍ ମନେ ପଡେ

    ଗୋଟି ଗୋଟି କରି କାହାଣୀ 

             ଆମ ସେଇ ପିଲା ଦିନର ,

ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ଅତୀତକୁ ଫେରି ଯିବା ପାଇଁ 

     ଜାଣିବାକୁ, କାହିଁ ଥିଲା ଦିନ ସବୁ

                  ଏତେ ଆପଣାର ......

ମନ ଝୁରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଛୁଟିର 

            ସେ ଖୁସି ଭରା ଦିନ

ମାମୁଁ ଘର ଯିବା ପାଇଁ

         ନିଦ ହଜା ଆଖିର ସପନ ,

ଆଜି ବି ସ୍ମୃତି ରେ ହସେ;

     ମାମୁଁଘର ଗାଁର  

            ସେ ଅନ୍ଧାକାର ରାତି,

     ଭୂତ ପ୍ରେତ ଭୟ

         ଆଉ ଲଣ୍ଠନ ହିଁ ଏକ ମାତ୍ର ସାଥି .....

ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଆଲୋକରେ ତାର

          ଭରି ଥାଏ କେତେ ଆଶ୍ୱାସନା

ଜାଣି ଶୁଣି ଲିଭା ହୁଏ ସେ

      ପାଠ ନ ପଢ଼ିବାର କରି ହଜାରେ ବାହାନା ...

ରାତି ତକ ଵିତୁ ଥାଏ

       ଅଜାଙ୍କ ପାଶେ ବସି ବସି 

               ଗପ ଶୁଣିବାରେ ,

କେବେ ପୁଣି ପାହେ ରାତି

       ଆଈ ମା' କୋଳେ ଶୋଇ ଶୋଇ

                 ତାରା ଗଣିବାରେ .....

ଛୁଟି ସବୁ ସରିଯାଏ କେମିତିକା

              ଜଣା ବି ପଡେନା

ଗଛ ଚଢା ମାଛଧରା ନଈ ପହଁରା

         ଏ ମନ ଆଜି ବି ଭୁଲେନା ,

ସତେ ତ, କୁଆଡେ ଗଲା ସେ ଦିନ

              ଥିଲା ଯା' ଅତି ଆପଣାର

ଆଲୋକ ଆସିଛି ସିନା ଘରେ ଘରେ ଏବେ

         ହୃଦୟ ହୋଇଛି କିନ୍ତୁ ସବୁରି ଅନ୍ଧାର ...।