କର୍ମଜିବୀ ଦମ୍ପତି

ମନୁଷ୍ଯ ଜୀବନ କର୍ମମୟ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ଶାସ୍ତ୍ରକାର

କର୍ମ ବିନା କାହିଁ ସିଦ୍ଧି ମିଳେନାହିଁ ମାନଦଣ୍ଡ ଜୀବନର ।

କର୍ମ ପ୍ରେରଣାର ନିୟତଧାରାରେ ସର୍ବେ କରନ୍ତି କରମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟହିଁ ଭଗ- ବାନ ଭାବିନେଲେ କରମୁ ମିଳେ ଧରମ ।

ଆଜି ଏ ଯୁଗରେ ପ୍ରତିପରିବାରେ ଲୋଡନ୍ତି କର୍ମସଂସ୍ଥାନ ସରକାରୀ ଅବା ସେ ବେସରକାରୀ କରନ୍ତି ଅର୍ଥୋପାର୍ଜନ ।

କର୍ମଜୀବ ପତିପତ୍ନଙ୍କର ରଙ୍କ ସୁଖ କମ୍‌ ଦୁଃଖ ଅଟଇ ଅଧିକ କୌଣସି ଚାକିରୀ ହୋଇଥାଉପଛେ କରିବାକୁ ପଡେ ଶ୍ରମ ।

ସବୁଠାରୁ ବେଶି ଯାତନା ନିହିତ ମହିଳା କର୍ମଜୀବୀର

ଗୃହର ଜଞ୍ଜାଳ ଗେରସ୍ତଙ୍କତୋଡ ସହିତ ଶାଶୁଶଶୁର ।

ପାନରୁ ଟିକିଏ ଚୂନ ଖସିଗଲେ ଉଘାନ୍ତି ସପ୍ତପୁରୁଷ

ଯେତେ କରୁଥିଲେ ଖୁଣବାଛୁଥାନ୍ତି ଵଚ଼ନରେ ଢାଳି ବିଷ ।

ପାଠଶାଠପଢି ଶିକ୍ଷିତାବୋହୂଟି ଚାକିରୀଟିକୁ ବଞ୍ଚାଇ

ଚାକିରିଆ ସ୍ୱାମୀ ପଦରମର୍ଯ୍ୟଦା ମହତ ରଖେ ଘୋଡାଇ ।

କହିଲେ ତ କୁଳ କୁଟୁମ୍ବକୁ ଲାଜ ନ କହିଲେ କୁଳଭାସେ ଦୁଇଚାକିରୀଆ ଅଜାଗାର ଘାଆ ପରକୁ ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ ।

ପିଲାଛୁଆ ଜନ୍ମ ଗୃହର କରମ ଜଞ୍ଜାଳକୁ ମୁଣ୍ଡେ ବହି

ନିଜ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ପୁଣି ମାସିକ ସମସ୍ୟା ତାହା ସହିତ ଅଛଇ ।

କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ କାମ କରିବା ସହିତ ପରିବାର ନାମ ରଖେ

ନଣନ୍ଦ ଗଞ୍ଜଣା ସହି ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ନିତି ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ଖାଲି ଡାକେ ।

ଜଗତଭିତରେ କର୍ମଜୀବୀ ନାରୀ ନର ନ ପାଆନ୍ତି ସୁଖ ଅନୁଭବୀ ଜାଣେ ଦୁଇ ଚାକିରୀଆ ଜୀବନରେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ।

ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ ହୁଏ ସିନାଭାଇ ମନେ ନ ଥାଏ ସନ୍ତୋଷ, ବୁଝାମଣା ଭାବ ସର୍ବଦା ଅଭାବ ବିଷବତ ସେ ପୀୟୂଷ ।

ଖାଇବା ପିଇବା ବନ୍ଧୁଘରଯିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସାମାଜିକତା ପାଳିବାକୁ ହୁଏ ବିଷମ ସମସ୍ୟା ଏ ନିରାଟ ସତ କଥା ।

ଉପରେ ଉପରେ ଖୁସି ହେଉଥାନ୍ତି ଭିତରେ ମରମ ବିନ୍ଧେ କର୍ମଜୀବୀ ପତିପତ୍ନୀକାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ରାଧେରା6ଧ ଅଧେ ଅଧେ ।

ପରିବାରଜନ ଙ୍କରଦୁଃଖେସୁଖେ ନ ହୁଅନ୍ତି ସହଭାଗୀ

ଅତୀବ ଦୁଷ୍କର ଚାକିରିଆ ପତି ପତ୍ନୀଙ୍କର ଦିନ ଛବି ।