କଳା ଶ୍ରୀମୁଖ

ମନୁଆ ମୋହନ ମନଚୋର ତୁହି

   ମନବୃନ୍ଦାବନେ ଥିବ

ଜାଣିଛି କାଳିଆ ତୁହିତ ଛଳିଆ

  ଛଳ ତୋହର ସ୍ବଭାବ ॥୧॥

ପାରୁ ନାହିଁ ରୋକି ପ୍ରେମ ଯମୁନାକୁ

   ତଥାପି ଲଗାଏ ଭାବ

ଦୋଷ ଧରି ମୋର କାଳିଆ ଠାକୁର

   ତୁମେ ରୋଷ ନକରିବ ॥୨॥

   

ଭବ ସାଗର ରେ ଭାସୁଅଛି ମୁହିଁ

   ପାଉନାହିଁ ତୁମ ନାବ

 ଚରଣ ତୁମର ବରଣ କରୁଛି 

  ଦେଖାଅ ନାବର ଠାବ ॥୩॥

କୃପାମୟ ହରି ବାହୁକୁ ପ୍ରସାରି

  କୋଳେଇ ମୋତେ ତ ନେବ

ଚାହିଁ ଥିବି ମୁହିଁ କଳା ଶ୍ରୀମୁଖକୁ

  ଗଲାବେଳେ ମୋର ଜୀବ ॥୪॥