କଳାକାହ୍ନୁ ମୋର

ଛାଡି ଗୋପପୁର କଳାକାହ୍ନୁ ମୋର 

   କାଳିଆ ରୂପରେ ଉଭା 

ଉତ୍କଳ ପ୍ରଦେଶେ ଜଗନ୍ନାଥ ବେଶେ 

   ବଢାଏ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଶୋଭା ।

ବରଷକେ ଥରେ ମନ୍ଦିରୁ ବାହାରେ 

   ଭକତ ମେଳରେ ଖେଳେ 

ଖେଳ ସରିଗଲେ ବାହୁଡ଼ି ଯାଏ ଲୋ

  ନୀଳାଦ୍ରି ବିଜୟ ବେଳେ 

ଯିଏ ବି ଦେଖିଚି ସିଏ ବି ରସିଚି 

  ଦୃଶ୍ୟ ସେହି ମନଲୋଭା ।

ଦେଖି ଆସ ଯାଇ ସେ କଳା କହ୍ନାଇ 

    ଜୀବନ ରେ ଥରେ ଭାଇ 

ଆହାକି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ମନୋହର 

   କଳ୍ପନା ବାହାରେ ସେହି 

ସରି ହେବ ନାହିଁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ କେହି 

  ଫିକା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଆଭା।