ଖାସ୍ ତା ପାଇଁ

ପ୍ରକୃତି ସାଜିଲା ପ୍ରେରଣା ମୋହର

ନାୟୀକା ହେଲା ମୋ ପ୍ରିୟା

ଲେଖିବା ପାଇଁକି ମନ ବଳାଇଲି

ସଫଳ ନ ହେଲି କିଆଁ

ଦିନ ପରେ ଦିନ ଗଡି ଚାଲିଥିଲା

ବିତିଗଲା ଆଠ ବର୍ଷ

ଭାବନା ମୋହର ଭାବରେ ରହିଲା

ନ ହୋଇଲା ମନ ହର୍ଷ

ଦିନେ ମୋ ସପନେ ପ୍ରେୟସୀ ମୋହର

ଆସି କଲା ମନ ଚୋରି

ସକାଳେ ନଥିଲା ପାଶରେ ସେ କିଆଁ

ତାକୁ ଖୋଜି ହେଲି ଝୁରି

ଛାତିର କୋହ ମୋ ଉତୁରି ଆସିଲା

ଶବଦ ପାଇଲି ଖୋଜି

ପ୍ରିୟତମା କଥା କରିଲି ବର୍ଣ୍ଣନା

ନୟନ ଗଲା ମୋ ଭିଜି

ସେହି ଦିନଠାରୁ ପ୍ରିୟା ପାଇଁ ମୁହିଁ

ଲେଖିଛି କବିତା କେତେ

ତଥାପି ମନ ମୋ ବୁଝି ନାହିଁ ଜମା

ତା କଥା ଲେଖିଲେ ଯେତେ