କେମିତି କେମିତି ଲାଗୁଛି

ଅନେକ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିବା ପରେ

ଜୀବନ ଅବାସ୍ତବ ଲାଗୁଛି,

ବଞ୍ଚିବାର ମୋହ କମି କମି ଯାଉଛି

ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ନିଜର ନିଜର ଲାଗୁଛି ।

କେହି ନୁହନ୍ତି ସେମାନେ ମୋର 

ତଥାପି କାହିଁକି ବଡ ଅଥୟ ଲାଗୁଛି !

ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ମରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷ

ସମ୍ପର୍କରେ ମୋର ବାପା ବାପା ଲାଗୁଛି ।

ମୁକ୍ତ ଅମ୍ଳଜାନର ବି ନିଲାମ ଚାଲିଛି

ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ଏଠି ଡର ଡର ଲାଗୁଛି,

ଅବିଶ୍ୱାସର ଚଦର ଘୋଡ଼ିହେଲା ପରେ

ଦିନର ଆଲୁଅ ବି ଅନ୍ଧାର ଅନ୍ଧାର ଲାଗୁଛି ।

ମଶାଣି ତ ବହୁ ଦୂର ପାଖ କେହି ମାଡୁନି

ଛାଇ ଡେଇଁ ଗୋଡ଼ ହାତ ଧୋଇବାକୁ ଲାଗୁଛି,

ଶବଟିର ନିଜର ବୋଲି କେହି କେବେ ଥିଲେ

ଭାବିବାକୁ ସତରେ ବଡ ଅବିଶ୍ୱାସ ଲାଗୁଛି !

କିଏ ଭାଷଣରେ ମାତିଛି ତ କିଏ ତୋଷଣରେ ମାତିଛି !

କାହାକୁ ଏସବୁ ପୁଣି ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଛି,

ମରଣକୁ ଭୟ ନାହିଁ କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର

ଆଜିକାଲି ଟୀକା ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ବି ଲାଗୁଛି ।

ହସିବି ନା କାନ୍ଦିବି ଭାବିଲା ବେଳକୁ

ନିଜକୁ ନିଜେ ମୋତେ ପାଗଳ ପରି ଲାଗୁଛି,

ସତରେ ବଞ୍ଚିବାର ମୋହ କମି କମି ଯାଉଛି

ଆଉ ମୃତ୍ୟୁ ନିଜର ନିଜର ଲାଗୁଛି ।।