କେହି ନୁହଁ କାହାର

ନିଜ ଅଙ୍ଗ ଏଠି ନିଜର ନୁହଁଇ 

  ମୋର ,ମୋର ବୋଲି କାହାକୁ ବୋଲଇ 

ଆଜି ଅଛି ଏ ଦେହ କାଲିକି ନାହିଁ

   କ୍ଷଣିକରେ ଚୁନା ସବୁତ ହୁଅଇ 

ନିଶ୍ୱାସକୁ ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ ଯେ ବିଶ୍ୱାସ 

   କେବେ ପର କରି କରିବ ନିରାଶ 

ଚାହୁଁ, ଚାହୁଁ ଏ ଦେହ ହୋଇବ ଲିନ

     ଜଳି ଯିବ କ୍ଷଣିକରେ ଏ ଜୀବନ 

ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ଏଠି ନିଜର ନୁହଁଇ

    ମୋର,ମୋର ବୋଲି କାହାକୁ ବୋଲଇ 

ଆଖି ବୁଜି ଦେଲେ ସବୁତ ଅନ୍ଧାର 

   କାହିଁକି ରଖିବା ମନେ ଅହଂକାର 

ଭାବ ଭକ୍ତି ଧାରେ ଚାଲୁଥିବା ନିତି

      ସୁକର୍ମେ ନିଜର ପାଦ ଥାପି ,ଥାପି 

ଏ ଆଖି ଥାଇ ମଧ୍ୟ କିଛି ଦିଶେ ନାହିଁ

   କାହାକୁ କହିବ ବନ୍ଧୁ କାହାକୁ ଭାଇ

 କିଏ ବା ଜାଣିଛି କେବେ ଜଳିବ ଜୁଇ

    ମୋର ,ମୋର ବୋଲି କାହାକୁ ବୋଲଇ