କଅଁଳ ମନର କଥା

ଅଇଁଠା ଗଣ୍ଡିଏ ଖାଇ ତୁମଠାରୁ

ତୁମପାଇଁ ଖଟେ ନିତି

ଟିକେ ଡେରିହେଲେ ପିଟି ପିଟି ତୁମେ

ଫଟାଉଛ ମୋର ପିଠି I

ତୁମ ମାଡ ଗାଳି ଖାଇ ଖାଇ ମୋର

ପଥର ହେଲାଣି ଦେହ

ଆଖିରୁ ବି କେବେ ଝରୁନାହିଁ ଆଉ

ଯନ୍ତ୍ରଣା କାତର ଲୁହ I

ଗରିବ ଘରେ ମୁଁ ଜନମ ହୋଇଛି

ସେଇଟା ହିଁ ଦୋଷ ମୋର

ତୁମ ଝିଅ ମୋର ମାଲିକାଣୀ ଆଉ

ମୁଁ ଚାକରାଣୀ ତାର I

ମୋ ଶୁଖିଲା ମୁହେଁ ଦେଖିକି ପାରୁନ

ନିଷ୍ପାପ ମୁହଁଟିଏ

ଯିଏ ତା ଶୈଶବ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ

ତୁମପାଇଁ ଖଟୁଥାଏ I

ମୁଁ ଖୋଜିନି ଦିନେ ତୁମ ଝିଅ ପରି

ରଙ୍ଗିନ ଦୁନିଆ ଟିଏ

ମୋ କଅଁଳ ମନ ସ୍ନେହବୋଳା କଥା

ତୁମଠାରୁ ଖୋଜିହୁଏ I