ଜୀବନଟା ମଲା ନଈ

ସପନ ଦେଖିଲି କାଲି ରାତିରେ ମୁଁ

ଯମ ଦୂତ ଆସି ପାଶେ

ଚାରି ପାଶେ ମୋର ଘେରି ବସିଛନ୍ତି

ନେବା ପାଇଁ ମୋତେ ଫାଶେ ।

କର ଯୋଡି ପାଦେ କରେ ଗୁହାରି ମୁଁ

ଆଜି ମୋତେ ଛାଡ଼ି ଦିଅ

ଆଠ ଦିନ ପରେ ଝିଅ ବାହା ହେବ

କେମିତି ଯିବି ମୁଁ କୁହ ।

ବେକାର ବସିଛି ପୁଅ ମୋର ଘରେ

ପୁଣି ତାର ବିଭାଘର

ଅନେକ ଜଞ୍ଜାଳ ମୋହ ବାନ୍ଧି ଅଛି

କେମିତି କରିବି ପାର ।

ବଉଳା ଗାଈଟା ଦଶ ମାସ ଗର୍ଭ

ପ୍ରୟୋଜନ ଦେଖା ଶୁଣା

ଛ ମାଣ ଜମିରେ ଚାଷ କରିଛି ରେ

ଧାନ ହୋଇ ନାହିଁ ବୁଣା ।

ବୁଡି ମା'ର ମୁଁ ନୟନର ମଣି

ମୋ ବିନା ପାରେନା ଚାଲି

ଏତେ ସବୁ କାମ କିଏ ସେ କରିବ

କେମିତି ଯିବି ମୁଁ ଚାଲି ।

ପତ୍ନୀ କରି ଅଛି ମୋ ପାଇଁ ସାବିତ୍ରୀ

ପ୍ରଭୁ ପାଦେ କରି ଧ୍ୟାନ

ଶଂଖା ସିନ୍ଦୂରର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁକି

ନିର୍ଜଳା ଉପାସେ ମନ ।

ଆନନ୍ଦେ ଉଚାଟି ଯମ ଦୂତ ଗଣ

କୋଳାହଳେ ଗଲେ ମାତି

କାହାକୁ କହୁଛୁ ଆପଣାର ବୋଲି

କେହି ରହିବେନି କତି ।

ମାୟା ଜାଲ ତୋର ଆଖିରେ ବାନ୍ଧିଛୁ

ତେଣୁ ଲାଗେ ଆପଣାର

ହାତକୁ ଅଳପ କୃପଣ କରିଦେ

ଦେଖିବୁ ତୁ ପଟୁଆର ।

ସ୍ଵାର୍ଥପର ମନେ ସଭିଏଁ ଆସନ୍ତି

ପୁରଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି

ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ ଅଭିଶାପ ଗାଳି

ଦୂରେ ଚାଲି ଯିବେ ରୁଷି ।

ଖରା ବରଷାରେ ପରିଶ୍ରମ କରି

ଯା ମୁଖେ ଦେଲୁ ତୁ ଦାନା

ଦିନେ ସେହି ଲୋକ ମୁଖ ନଦେଖିବେ

କରିବେ ମନରୁ ଘୃଣା ।

ଜୀବନ ଏମିତି ମଲା ନଈ ଗୋଟେ

ମିଛେ କହୁ ମୋର ମୋର

ମୁଠାଏ ପାଉଁଶ ତୋ ଦେହର ସାର

ଶ୍ମଶାନ ପୀଠ ତୋ ଘର ।