ଜୀବନକୁ ଦେଲି ଚିଠି

ହେ ପୂଜ୍ୟ ଜୀବନ ଘେନ ନିବେଦନ

ଜଣାଏଁ ଦେଇ ସମ୍ମାନ,

ଜୀବନୁ ମରଣ ଆଉ କେତେ ଦିନ

କହି ଦିଅ ମତେ ଧନ ।

ଚାଲିବାକୁ ଏଇ ଜୀବନ ପଥରେ

ରହିଗଲା କେତେ ବାଟ,

କହି ଦେଇ ଥିଲେ ହିସବ କରନ୍ତି

କେତେ ଦିନ ପ୍ରାଣ ନାଟ ।

ତେଲ, ଲୁଣର ଏ ମିଛ ସଂସାରରେ

ବଞ୍ଚିବାକୁ କଷ୍ଟ ଭାରି,

ଭଲ ମନ୍ଦ କିଛି ଜଣା ନାହିଁ ମତେ

କହିଦିଅ କୃପାକରି ।

ପାପ କରିଛି ନା ପୂଣ୍ୟ ଅରଜିଛି

ଏଇ ଜନମରେ ମୁହିଁ,

କିଫଳ ପାଇବି କ'ଣ ଯେ ଭୋଗିବି

ଦିଅ ତୁମେ ମତେ କହି ।

ଅବାଟରେ ଯଦି ପାଦ ଖସିଯାଏ

କୋଳକୁ କୋଳେଇ ନେବ,

ପୂଣ୍ୟର ପଥରେ ହାତଧରି ମତେ

ଚାଲିବା ଶିଖାଇ ଦେବ ।

ସଂସାର ସାଗରେ ତୁମେ ମୋ ନୈକା

ବିବେକ ମୋ ନାଉରିଆ,

ବିବେକ ରୂପରେ ସ୍ବୟଂ ଭଗବାନ

କରନ୍ତୁ ମୋ ଠାରେ ଦୟା ।

ସୁଖରେ ଦୁଃଖରେ ପ୍ରତି ମୂହୁର୍ତ୍ତରେ

ତୁମେ ସିନା ମୋର ସାକ୍ଷୀ,

କେତେ କଥା ଅଛି ଲେଖି ମୁଁ ପାରେନା

ରହିଗଲା କିଛି ବାକି ।

ଲେଖି ଗଲି ଯାହା ଲେଖନୀ ମୂନରେ

କ୍ଷମା ଦେବ ହେଲେ ତ୍ରୁଟି,

ଆକୁଳ ମନରେ ବିକଳ ହୋଇ ମୁଁ

ଜୀବନ କୁ ଦେଲି ଚିଠି ।