ଝରାପତ୍ରର ଇତିବୃତ୍ତି

ବୃନ୍ତଚ୍ୟୁତ ପତ୍ରଟିଏ ପରି,

         ଉଡ଼ିଯାଏ ପବନରେ,

ହଲିଝୁଲି ଭାସୁଥାଏ, କେବେ ଏପାଖ,

କେବେ ସେପାଖ, ଜାଣେନା ମୁଁ ,

ପଡିବି କେଉଁଠି, କଣ୍ଟାବଣ,

         ଅବା ଗହୀର ଖାଇରେ

ପାଶୋରିଛି ଅତୀତକୁ ଆଜି,

         ହରାଇଛି ସବୁଜିମା,

ଜୀବନଟା ଲାଗେ ଆଜି,

ସବୁ ଶୁଷ୍କ, ଏ ପତ୍ରଝଡା ଋତୁରେ,

ଭୁଷୁଡିଛି ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରାସାଦ,

          ମନ ବଗିଚା ମୋ ହୋଇଛି ଅରମା

ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଶେଷ କେଉଁଠାରେ,

           ତୁମେ କି ପାରିବ କହି

ତୁମରି ତ ଦାନ ଇୟେ, ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର,

ଅଛି ତୁମ ପାଶେ ? ତୁମେ କି ଉତ୍ତର ଦେବ ଜାଣେ,

           କହିବ , ତୁମେ କିଏ ମୁଁ ଚିହ୍ନି ନାହିଁ

ପତ୍ର ଥରେ ଝଡ଼ିଗଲା ପରେ,

          ଡ଼ାଳ ତାକୁ ଚିହ୍ନେ ନାହିଁ,

ନୂତନ ପତ୍ରକୁ ଆପଣାର କରେ,

ତୁମେ ବି ତ କରିଅଛ, ଆଉ ମତେ

ଚିହ୍ନିବ କିପରି, ଖସିଛି ପରା ମୁଁ,

             ଝରା ପତ୍ରଟିଏ ହୋଇ

ହରାଇଛି ଅସ୍ତିତ୍ଵକୁ ମୋର,

              ରହି ପତ୍ର ଗଦା ତଳେ,

ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ମୁହିଁ,

କେଉଁ ଏକ ଅଜଣା ହାତକୁ,

ତୋଳିନେବ ଅତି ଆଗ୍ରହରେ,

             କରିବ ଜାଳେଣି ରନ୍ଧନର ବେଳେ