ଜହ୍ନ

ଛୋଟ ପିଲା ଠାରୁ   ଶେଷ ଯାତ୍ରାରେ                         

ଥିବା ଲୋକର ବି ମାମୁଁ                    

ଦୁନିଆଟା ସାରା    ଶୀତଳ ଆଲୋକରେ।                     

ପୁଣି ମୋର ବି ମାମୁଁ ।

ଲୁଚି ଗଲୁ ଜହ୍ନ     ଲୁଚି ଗଲୁ ତୁ

ମେଘ  ମହଲାରେ ଲୁଚି ଗଲୁ                     

ହଜି ଗଲୁ ତୁ  ହଜି ଗଲୁ

ମତେ ଦେଖି ଟିକେ ଋଷିଗଲୁ।

କେହି କେହି ଡାକନ୍ତି  ଚନ୍ଦ୍ରମା

କେହି  ପୁଣି ଡାକେ ଜୋଛନା                   

ପ୍ରିୟା ବିନା ଆଜି     ଏକୁଟିଆ ବସି                        

ଏକା ଏକା ଲାଗେନା ।

କିଏ କହେ ପୁଣି    ଶଶାଙ୍କ କିରଣ                           

ଭାରି ମଧୁର

ଠିକ  ସେହି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ     

ଧରଣୀ ସେହି                      

ଉପରେ ଧଳା ଚାଦର ।