ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶ ହେଲେ ସର୍ବନାଶ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ  ବଶ  ଯେଉଁ  ନର,       

    ପଡେ଼ ପାପରେ ସେହୁ ନର !

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଯେଉଁ ନର ଜିଣେ,

    ଈଶ୍ବର  ଭକ୍ତି  ଅନୁକ୍ଷଣେ !!

କର୍ମରେ  ଚିନ୍ତା  ରଖିଥାଏ,

     ମନୁଷ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥାଏ !

ମନୁଷ୍ୟେ ଅଛି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ,

     ଆନନ୍ଦ  ଦେଖି  ଭଗବାନ !!

ସୁଜନ  ଜନଙ୍କ  ପୟର

      ଭକ୍ତି ଟି ଥାଉ ଗୁରୁଙ୍କର !

କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପିତୃମାତୃ ସେବା,

     ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶ ନୁହ ବାବା !!

ଗୁରୁ ବୈଷ୍ଣବ ସାଧୁ ଜନ,

      ଆବର ସୁର ଦେବଗଣ !

ଭକ୍ତି  ରଖିବୁ  ନିରନ୍ତର,

     କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତୋର ଜୀବନର !!

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶ ହେଲେ ତୁହି,

      କାହିଁ ପାରିବୁ କରି ଏହି !

ହୋଇବ ବିନାଶ ସମସ୍ତ,

      ଥିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶୀଭୂତ !!

ରଖିବୁ ଭକ୍ତି କାଳିଆଙ୍କୁ

     ଭୋଜିବୁ ଦିନ ରାତି ତାଙ୍କୁ !

ଅନାଦି ଅନନ୍ତ ଈଶ୍ୱର

       ନିତି କରିବୁ ନମସ୍କାର !!

ଚକାନୟନରେ ଦେଖନ୍ତି

      ଅସୀମ ଶକ୍ତିକୁ ଦିଅନ୍ତି !     

ଆସକ୍ତ ନୁହ ଇନ୍ଦିୟରେ

   କର ତୁ କାର୍ଯ୍ୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ !!

କରିବୁ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ

     ପାଇବୁ ଅମୂଲ୍ୟ ସନ୍ତକ !

ବୈକୁଣ୍ଠ ପୁରରେ ବସିବୁ

      ବଶ ତୁ ଇନ୍ଦିୟ ଛାଡିବୁ !!

କରିବୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ହିତେ କାର୍ଯ୍ୟ

    ନିସ୍ବାର୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ !

ସ୍ମୃତି ରହିବ ଚିରଦିନ

    ତ୍ୟାଗ ତୁ ବଶୀଭୂତ ଜ୍ଞାନ !!