ଈଶ୍ୱର ଏକା ସତ୍ୟ

ଅଶାନ୍ତି ଅଗ୍ନିରେ କୁହୁଳେ ଜୀବନ

ତଥାପି ଆମେ ନୀରବ

କରିବାକୁ ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ବିରୋଧ

ଡରାଏ ଆମ ବିବେକ l

ସତ୍ୟ ଦେଖିବୁନି ସତ୍ୟ ଶୁଣିବୁନି

ସତ୍ୟ କେବେ କହିବୁନି.

ନିଜେ ବଞ୍ଚିବାର ନିତି ଆପଣାଇ

କାଦୁଏ ଗୋଡ଼ ଦେବୁନି l

ପଶିଲେ କାଦୁଏ ଧୋଇବାକୁ ହେବ

ଆପଣାର ଦୁଇ ଗୋଡ଼.

ତାହାଠାରୁ ଭଲ ନୀରବ ରହିବା

କିଏ ଖାଉଥାଉ ପଛେ ମାଡ଼ l

ଯାହା ଘଟୁଅଛି ଅଧିକ ଘଟିବ

ଅନ୍ଧକାର ଘୋଟିଯିବ

ବାଟ ତ ନଥିବ ସର୍ବେ ହେବେ ଏକ

ଡାକଦେବେ ନାରାୟଣ ରଖ l

ବ୍ୟାପୁଅଛି ରୋଗ ଦେଉଅଛି ଦୁଃଖ

ଜାଣିପାରୁନି ରୋଗ ବଇଦ

ଓଉଷଧୀ ଆଉ କାମ କରୁନାହିଁ

ବେଳ ଚାଲୁଅଛି ମନ୍ଦ l

ପୁଣ୍ୟ ଆତ୍ମା ଯିଏ ଆଗ ଚାଲିଯିବ

ପାପୀ ପଛକୁ ରହିବ

ପରମାୟୁ ସରିଯାଏ ପିଲା ଚାଲିଯାଏ

ପିତାମାତା ପାଉଛନ୍ତି ଦୁଃଖ l

ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ବଳ ବଢିବ ବହୁତ

ଦେଖୁଥିବ ରହି କାଳ

ବେଳ ହୋଇଗଲେ ନିଜ ନିଜ ମଧ୍ୟେ

ହେବେ ସବୁ ମାଡଗୋଳ l

କଳ୍କୀ ନାରାୟଣ କଳ୍କୀ ରୂପ ଧରି

ଘୋଡାରେ ଚଢି ଆସିବେ

ଏ ହାତୁ ସେ ହାତ ବାରହାତ କରି

ଖଣ୍ଡା ପରା ବୁଲାଇବେ l

ପୁଣ୍ୟର କେବେ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ

ପାପର ହୁଅଇ ଅନ୍ତ

ଅଧର୍ମ କେବେ ବି ବିଜୟ ଲଭେନି

ଧର୍ମ ସଦା ସଂସ୍ଥାପିତ l

ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଯାହା ସେ ତାହା କରିବେ

କିଏ ସେ ଅଛି ରୋକିବ

କର ଯୋଡି ଡାକେ ରଖ ପ୍ରଭୂ ରଖ

ହେ ପ୍ରଭୂ ପଙ୍କଜ ମୁଖ ll