ଇଏ କି ସଂଯୋଗ

ଇଏ କି ସଂଯୋଗ

ଆଶଙ୍କାର ଆସକ୍ତି ମୋର ବଦଳିଗଲା ଆଶାର ଲହରୀରେ

ମୋହ ସବୁ ପାଲଟିଗଲା ମହାନତା ।

ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁକୁ ମୁଁ ଆଜି ମୁକ୍ତା ତୁଲ୍ୟ ସାଇତୁଛି

ତୁମ ପାଦ ଧୌତ କରିବା ସକାଶେ,

ହାର୍ ମାନିଲେ ମୋର ସବୁ ଅନୁଭବ ଓ ଅନୁଭୂତି

ସେଇ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଚରିତ୍ରର ପ୍ରକାଶରେ,

ସତେକି ପ୍ରଭାକରଙ୍କ କିରଣରେ ପ୍ରତିଭାତ ହେଲା ପ୍ରକୃତି ।

ଅନ୍ତର୍ମନ ସ୍ପର୍ଶୀ ସେ ସ୍ୱର, 

ଉତ୍ତୋଳନ କଲା ମୋର ସୃଜନଶୀଳତାକୁ,

ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲେ ଆହ୍ୱାନ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ।

ହୃଦୟର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସତେକି ହୋଇଉଠିଲା ଉଜ୍ଜୀବିତ

ଏ ତ ଅମ୍ଳଜାନର ଆଭାସଟିଏ ପ୍ରାଣବାୟୁଶୂନ୍ୟ ମହାକାଶରେ

ମୋ ଅଜାଣତରେ ଗଢି ହୋଇଗଲା ଅମ୍ଳାନ କୀର୍ତ୍ତିର ସ୍ତମ୍ଭ 

ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚ ସେ ନଭଶ୍ଚୁମ୍ବୀ କୀର୍ତ୍ତିମାନ

ଯାହା ମୋର ହୃଦୟ ପ୍ରଦେଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।

ଭାସ୍କରଙ୍କ ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁମନରେ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଭରିଲା ପରି

ରଙ୍ଗାୟିତ ଏ ବେରଙ୍ଗ ଅମ୍ବର ।

ପ୍ରତି ପ୍ରାଣ ପରିଧିରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ଏ ନେତ୍ରଦ୍ୱୟ ଆଜି

ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭିତରେ ସେ ଚେହେରାର ସନ୍ଧାନ ପାଇଛନ୍ତି,

ଅନ୍ତରର ନିଭୃତ ପ୍ରଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ

ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ଭୟ,

ପ୍ରସ୍ଥାନର ଇଚ୍ଛା ଆସିଯିବ ନାହିଁ ତ ।

ନା ନା, ଥାଉ ସେ ବୃଥା କଳ୍ପନା.......

ସକାରାତ୍ମକତାରେ ଭରିଯାଉ ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ମୁହୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ 

ସାଫଲ୍ୟର ଆସ୍ଵାଦନରେ ସବୁ ସମୟ ହେଉ ସମୃଦ୍ଧ ।