ହଜିଲା ଦିନ ସ୍ମତିରୁ ପଦେ

ହଜିଲା ଦିନର ସ୍ମୁତି କବିତାରେ 

   ମାଇପି କାନ୍ଦଣା ଗୀତ

ଆଣିଛି ସାଉଣ୍ଟି ସାହିତ୍ୟ ସଂସଦ

   ମନଟି ଲାଗେ ଉସତ ।

ଅତୀତ କାଳରେ ଝିଅ ବିଭା ବେଳେ

   କାନ୍ଦଣା ହୁଏ ନିସୃତ 

ନିର୍ବନ୍ଧ ପଡିବା ଦିନଠୁ

କାନ୍ଦଣା

   ସୁଅଟି ଛୁଟି ଥାଏ ତ ।

କେତେ ଯେ ବାହୁନି କାନ୍ଦୁଥାଏ ଝିଅ

    ମାଆଟି ହୁଏ ଚିନ୍ତିତ

ଯେତେ ବୁଝେଇଲେ ବୁଝେନି ତା ମନ

    ଲୁହ ଝରେ ଅବିରତ ।

ସାଙ୍ଗ ସାଥି ଛାଡି ଯିବା କଥା ଭାବି

    ମନଟି ହୁଏ ବ୍ୟଥିତ

ବୁଝାନ୍ତି ନୟନରୁ ଅଶ୍ରୁ ବାରି ପୋଛି

   କରି ତାକୁ କୋଳାଗ୍ରତ ।

ଆଈମା ମାଉସୀ ଖୁଡି ସାଙ୍ଗ ପାଖୁ

   ଶିଖି ସେ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ

ଘୋଷି ତାକୁ ସିଏ ମନେ ରଖି କାନ୍ଦେ

   ବିବାହର ଉପଗତ ।

 ଗାଆଁ ମୁଣ୍ଡେ ବର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ

   କନିଆଁ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ

ସେ ଗୀତ ଏମିତି ଟିକେ ଲାଜ ଲାଗେ

    ଖୁସିଟି ଥାଏ ବହୁତ ।

ଅଢେଇ ଖୋଳିର ବାଟ ବରଣୀରେ

   ଶଳା ଧରେ ବର ହାତ

ଟାହି ଟାପରାର ସେ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ

   ହୃଦୟ ଛୁଅଁଇ ସେତ ।

ବାଡୁଆ ପାଣିରେ ଗାଧୋଇଲା ବେଳେ

    ନିଆରା ଥାଏ ସେ ଗୀତ

ବେଦୀକୁ ଯିବାରେ ସେ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ

   ଲାଗେ ଭାରି ଅଭିଭୂତ ।

ବେଦୀରେ ବସିଲେ ବରର ହାତରେ

   ରଖି ଦିଏ ଯେବେ ହାତ

କହି ତ ହୁଏନି ସେ ଦୁଃଖ କାନ୍ଦଣା

   ସେଇ ହାତଗଣ୍ଠି ଗୀତ । 

ଝିଅ ବିଦାବେଳେ ପରବାରବର୍ଗେ

   ଛୁଟେ କାନ୍ଦଣା ସୁଅ ତ

ଦେଖିବାକୁ କେତେ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ଝିଅଟି

   ହୁଏ ସେ ଅଣଆୟତ୍ତ ।

ମାଇପିମାନଙ୍କ ବାହୁନା କାନ୍ଦଣା

    ଗୀତ ମନେ ଭରେ କ୍ଷତ

ଟଣା ଓଟରାରେ ଝିଅ କାନ୍ଦୁଥାଏ

    ଦେଖି ସହି ହୁଏନି ତ ।  

ଏବେ ସେ କାନ୍ଦଣା ଗୀତ ଆଉ ନାହିଁ 

    ହୋଉଅଛି ଲୁକାୟିତ

ଜଗନ୍ନାଥ ଆମ ସାହିତ୍ୟ ସଂସଦ 

     କରୁଅଛି ଲୋକାର୍ପିତ ।

--------

କାନ୍ଦଣା ଗୀତ :-

କାଠିଆ କଦଳୀ ଫେଣାରେ ନାଚେ, ବାପା

ତୁମ କଥା ମୋର ନେତ୍ରରେ ନାଚେ, ବାପା

କାଠିଆ କଦଳୀ ପାଚି ରହିଲା, ମାଆ

ମୋ କୁଲା ଟୋକେଇ ଘରେ ରହିଲା , ମାଆ ।

ହାତୀ ଅଳି କରେ ଖାଇବା ପାଇଁ, ମାଆ

ମୁଁ ଅଳି କରୁଛି ରହିବା ପାଇଁ, ମାଆ

କେତେ ଅଳି ଅଳେ ବଢେଇ ଥିଲ , ବାପା

ପରକରି ମୋତେ ଘରୁ ତଡିଲ , ବାପା ।

ଆହୁରି ଅଛି :-