ଶେଷ ସୀମା

କବି ମୁଁ ନଷ୍ଟ ପଥରେ

ପ୍ରଣୟର ଦୁଆରେ ଦୁଆରେ

ଭାବନାକୁ ବିଞ୍ଚି ଚାଲିଛି

ଭାବନାର ଘୋର ଅଭାବରେ

ରଙ୍ଗ ଫଗୁଣର ରଙ୍ଗ

ଗ୍ରୀଷ୍ମର ମରୀଚିକା ପରି

ସଙ୍ଗ ସବୁ କ୍ଷଣ ସଙ୍ଗ

ବରଷାର ବୁଦ୍-ବୁଦ୍ ପରି

ସତ୍ୟକୁ କେତେ ନିରେଖିବି

ମୁଁ କାହାକୁ କାହିଁ ପରଖିବି

ଯୋଉ ନିଆଁ ଯେମିତି ଜାଳୁଛି

ସେ ନିଆଁ ରେ ସେମିତି ଜଳିବି

କବି ମୁଁ ନଷ୍ଟ ପଥରେ

କଷ୍ଟର ଶେଷ ସୀମା ଡେଇଁ

ମୁତ୍ୟୁର ସୀମା ଛୁଉଁ ଛୁଉଁ

କେହି ନାହିଁ ରୋକିଦବା ପାଇଁ