ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଅଟଇ ହସ

କେତେ ରୂପ ରଙ୍ଗ ନାନା ପ୍ରକୃତି 

ନାନା ଦେଶେ ଦେଖୁ ବିଭିନ୍ନ ଜାତି l

ଜୀବ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରା ମଣିଷ

ଅଛି ତାର ଜ୍ଞାନ କରେ ପ୍ରକାଶ ।

ସୁନ୍ଦର ପାଇଁକି ସଜାଇ ହୁଏ

କେତେ ଅଳଙ୍କାର ଖରିଦ କରେ l

ହାତରେ ଗୋଡ଼ରେ କାନ ଗଳାରେ

ପିନ୍ଧେ ଅଳଙ୍କାର ବଢେ ଶୋଭାରେ l

ହୀରା ପ୍ଲାଟିନମ ସୁନା ରୁପାର

ଦାମୀ ଗହଣାରେ କରେ ଆଦର l

ବଡ଼ିମା ଦେଖାଏ ଯେ ଭୂଷଣର

ଚରିତ୍ର ନ ଥିଲେ ସବୁ ଅସାର l

ବିନୟ ସ୍ଵଭାଵ ମଧୁର ସ୍ୱର

ଶତ୍ରୁ ହୁଏ ମିତ୍ର କରି ନିଜର l

ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଅଟଇ ହସ

କରିପାରେ ସିଏ ସଭିଁଙ୍କୁ ବଶ l

ଦେଖିଦେଲେ ଯିଏ ଖୁସିରେ ହସେ

ସରଳ ସୁନ୍ଦର ହୃଦୟେ ବସେ l

ଦେବା ନେବା ନୁହେଁ ସମ୍ପର୍କ ଡୋର 

ଭଲ ପାଇବାଟା ଗୁଣ ଦିବ୍ୟର l

ଗର୍ବ ଅଂହକାର ଧନ ଜୀବନ

ଅଟଇ କ୍ଷଣିକ ଅଢେଇ ଦିନ l

ଖୁସି ଆନନ୍ଦରେ ଯିଏ ବଞ୍ଚଇ

ପର ଆପଣାକୁ ହସ ବାଣ୍ଟଇ l