ଧୂଳି ଖେଳ

ଧୂଳି ଖେଳ ଶେଷ ହେଲେ ଶାଶୁ ଘର

ଚାଲି ଯାଏ ଗାଆଁ ଝିଅ

ମନରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥାଏ ଚିର

ଗାଆଁ ମାଟି ଧୂଳି ଖେଳ ।

ଶୈଶବ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରି ସେ

ଥିଲା ଧୂଳି ଝାଡି ହାତେ

କେତେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ସହ୍ୟ କରି ବଞ୍ଚି

ଗଡି ଦାଣ୍ଡ ଧୁଳି ସାଥେ ।

ବିତାଇ ଥାଆନ୍ତି ନାଚି ଖେଳି ଝୁଲି

ବୁଲି ହସି ନାନା ରସେ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶିଶୁ ର ଜୀବନ ଯାତ୍ରାର

ଧୂଳି ଲେପ ସ୍ନେହ ଦିଶେ ।

ଧୂଳି ଲେପ ମନେ ପିଲାଦିନେ ମଣେ

ଚନ୍ଦନ ଲେପ ପ୍ରକାର

କେଡେ ମନଲୋଭା କେଡେ ସୁଶୀତଳ

ଯଥା ମାଟି ମାଆ କୋଳ ।

ଧୂଳି ଖେଳ ହସ କଉତୁକ ରସ

ଆବେଗ ଗମ୍ଭୀର ସ୍ୱର

ଧୂଳି ଧୂସରିତ ଅବସ୍ଥାରେ ସେତ 

ମଣେ ଚିତ୍ତେ ଚମତ୍କାର ।

କେତେ କେତେ ଖୁସି ମଉଜ ଭିତରେ

ବୁଡି ବିଗତ ଦିନରେ

ଯାପି ଥିବା ସ୍ମୃତି ଅନୁଭୁତି ରାଶି

ଭାସି ଆସି ନିରନ୍ତରେ ।

ଯୋଗାଏ ତୃପ୍ତି ର ଆହ୍ୱାନ ମଧୁର

ଆହା କି ଦିବ୍ୟ ଚେତନା

ସ୍ପନ୍ଦନ ତୋଳିବା ସହିତ ଜଡିତ 

ଭାବାବେଗ ରେ ଉନ୍ମନା ।

ହୋଇ ଉଠେ ମନ ପ୍ରାଣ ଆକର୍ଷଣ

କରଇ ସ୍ନେହ ପ୍ରେମରେ

ଧୂଳି ମଖା ଅଙ୍ଗ ବାଲ୍ୟ ଜୀବନର

ସ୍ମୃତି , ସ୍ମୃତି ପଟେ ଖେଳେ ।