ଧିକ ଏଜୀବନ

ବେଳେବେଳେ ଧିକ ଲାଗେ ଏ ଜୀବନ

କେବେ ନ ହୋଇବ ପୁଣି ମଣିଷ ଜନ୍ମ

ସତରେ ବଞ୍ଚିବାରେ ଥାଏ ଅବା କି ସୁଖ

କାହାର ଏଠି କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଦୁଃଖ

ଆଖିର ଲୁହକୁ ସର୍ବଦା ମଣଇ ଯେ ସୁଖ

କେବେ ନ ଲାଗିବ ତାକୁ କୌଣସି ଦୁଃଖ

ହସ କାନ୍ଦ ଭରା ଏ ମଣିଷ ଜୀବନ

ସମୟର ରଥଚକ୍ର,ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଦିନ

ଆତ୍ମହତ୍ୟା ସେତ ଅଟେ ମହାପାପ

ତଥାପି ମଣିଷ କାହିଁ ନିଏ ଭୁଲ ପଦକ୍ଷେପ

ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟେ ମାନବଜନ୍ମ

ବଞ୍ଚିରହି ଯେ କରେ ଭଲ ସତକର୍ମ