ଚଉପଦୀ - ସୁମନରେ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଜୀବ

ସୁମନରେ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଜୀବ ଯିବ

କବି - ସାଲବେଗ

ସୁମନରେ ନିଶ୍ଚୟ ଏ ଜୀବ ଯିବ

ସାଧସଙ୍ଗ ପ୍ରୀତି ଦାନ ଧର୍ମ କୀର୍ତ୍ତି

ଏହି ମାତ୍ର ରହିଥିବ ।

ବାଳୁତ ପୋଏ ଯେ ଖେଳଘର କରି

ଖେଳୁଥାନ୍ତି ବସି ନିତି ।

ଖେଳ ସରିଲେ ଚରଣେ ଭାଙ୍ଗିଦ୍ୟନ୍ତି

ତୋହର ଏ ସେହି ମତି ।

ଗୃହେ ଯେତେ ଧନ ଯୁବତୀରତନ

ଏ ମାନ ତୁ ଭୁଞ୍ଜୁ ଦେଖି ।

ଗୃହେ ଅନ୍ତଃକାଳେ ଦହିବେ ଅନଳେ

କେହି ନ ପାରିବେ ରଖି ।

ମୋହର ମୋହର ବୋଲୁଅଛୁ ତୁହି

ମୋହମାୟା ସଂସାରକୁ ।

ମଲେ ତୁ ଆଉ କି ଲେଉଟି ଦେଖିବୁ

ପୀରତି ବନ୍ଧୁଜନଙ୍କୁ ।

ଭଜି ରାମକୃଷ୍ଣ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋପାଳ

ଚିନ୍ତା କର ମନ ନିତି ।

କହେ ସାଲବେଗ ଜାତିରେ ଯବନ

ମନରେ ନ କର ଭୀତି ।