ଚଉପଦୀ - ସ୍ନେହ କିମ୍ପା ମୁଁ କଲି

ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ସିଂହ

ତାଳ ଏକତାଳି, ରାଗ ଭୈରବ

ସ୍ନେହ କିମ୍ପା ମୁଁ କଲି ଦୁଃଖେ ସିନା ମଜ୍ଜିଲି

ମାର ଶର କରତରେ ଭିନ୍ନ ସିନା ମୁଁ ହେଲି । ଘୋଷା ।

ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ ନଇଲେ, ମୋରେ ରୋଷ ବହିଲେ

କାହା ସଙ୍ଗତେ ରହିଲେ, ଏ ରୀତି କଲେ ।

(ପଡ଼ି) ଶାଶୁ ନଣନ୍ଦ ଗୁରୁଜନଙ୍କର ବାରଣ

ବାଣୀକି ମଣିଲି ମୁଁ ଅହିତ କରିଣ ।

ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀଚରଣରେ ପଶିବାରୁ ଶରଣ

ଏ ଦୁଃଖକୁ କାରଣ ହେଲି ସଜନି ଜାଣ । ୧ ।

କରି ତା ଠାରେ ଆଶା, ପୁହାଇଲି ଏ ନିଶା

ମୋହନ ଦେଲେ କି ଦଶା, କଲେ ଭଗାରି ହସା । ୨ ।

ସଖି ମୁଁ କି ହୁଡ଼ିଲି, କୁଳ ଶୀଳ ଏଡ଼ିଲି

ପ୍ରୀତି ଲାଗି ମୁଁ ସଢ଼ିଲି, କୁଳେ କଳଙ୍କ ହେଲି । ୩ ।

ହେଲା ମୋ ମତି ଭ୍ରମ, ବଳିଲା ତା ଠାରେ ପ୍ରେମ

ଜୀବନ ନେବଟି କାମ, ଏହା ଥିଲା ମୋ କରମ । ୪ ।

ନୃପ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର, ସିଂହ ଭାଷେ ଏ ଗୀର

ପ୍ରୀତିକି କେ ବୋଲେ ସାର, ସଂସାରେ ଅସାର । ୫ ।