ଚକାଭଉଁରୀ

ଜୀବନଟା ପ୍ରଭୂ ଚକାଭଉଁରୀ ଭଳି

କେବେ ଘୂରିଯିବ ଜଣାଣାହିଁ

ଆଜି ଭଲ ଅଛି କାଲି ନ ଥିବ

ମଣିଷ ଏ କଥା ବୁଝୁନାହିଁ ।

କେତେ ଯେ କଷଣ ସହୁଛି ବସୁନ୍ଧରା

କେତେ ସହେ ପୁଣି ସାଗର

ଗଛ ପରବତ ଦୁଃଖ ଅପ୍ରମିତ

ମଣିଷ କହେ କିନ୍ତୁ ଭବୁ କର ପାର ॥

ତୁମେ ପରା ପ୍ରଭୂ ଜଗତ କରତା

ସଭିଙ୍କ ହୄୄୄୄୄୄୄଦୟ ଚିହ୍ନିପାର

ମାନବ ଜାତିକୁ କାହିଁ ବୁଝାଉନ

ଝଡଝଞ୍ଜା ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରେ ବାର ବାର॥

କୋଠା ବାଡି ଖାଲି ତା ମନେ ଥାଏ

ଗର୍ବ ଅହଂ ରେ ରହେ ବୁଡି

ରକ୍ଷାକର ନାଥ ଏ ଘନ ବିପତ୍ତିରୁ

ନର ବୁଦ୍ଧି ଗଲାଣି ହୁଡି ॥