ଚାନ୍ଦମୁହିଁ ଲୋ କରିଦେ ପର

ଷାଠିଏ ଟପିଲା ବଳ ତ କମିଲା 

ଅବଶ ହେଲାଣି ଶରୀର 

ରୋଗ ମାନେ ସବୁ ହାତ ଠାରିଲେଣି 

ପଶିଵେ ଶରୀର ମଧ୍ୟର 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ସମୟ ଆସିଲା ମୋହର ।

କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ମନ ବଳୁ ନାହିଁ

ଦେହ ଘୋଳା ବିନ୍ଧା କଲାଣି 

ସଂସାର ଚାଳିବି ସ୍ଵପ୍ନ ପରି ଲାଗେ 

ସେ ଦିଗେ ମୋ ମନ ବଳୁନି 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ମୋତେ ଖରାପ ବୁଝିଵୁନି ।

ଛାଡୁଛି ଏଥର ଏ ମାୟା ସଂସାର

ପ୍ରଭୁ ପାଦେ ନେବି ଶରଣ 

ନିଃଶ୍ବାସକୁ ଆଉ ନାହିଁ ଲୋ ବିଶ୍ବାସ

କେତେବେଳେ ଯିବ ଏ ପ୍ରାଣ 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ଅଧର୍ଯ୍ୟର ନାହିଁ କାରଣ ।

ମଣିଷ ଜନମ ଏହି ପରିକା ଲୋ 

ଆଜି ଅଛେ କାଲି ନାହେଁ

ଯାହାର ସରିବ ଅଭିନୟ ଆଗେ 

ବାହୁଡିବ ଛାଏଁ ଛାଏଁ

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ଈଶ୍ବର ସର୍ଜନା ଇଏ ।

ଭଲ କାମ କଲେ ଭଲ ଜନ୍ମ ନେବ 

ପାପ କଲେ ତ ନରକ

ପାପ ପଙ୍କେ ପଡ଼ି ଘାଣ୍ଟି ହୋଉଥିବା 

ହେବା ପୋକ ଅବା ଜୋକ

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ମନ ନ କର ଵିରସ।

ଯେତେଦିନ ତୁମ ସାଂଗରେ ଚଳିଲି

ସେତିକି ଥିଲା ପ୍ରାରବ୍ଧ 

ତୁମ କପାଳରେ ଯାହା ଲେଖାଥିବ

ଭୋଗିବ ତୁମେ ଅବଶ୍ୟ

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ଏହି ତ ସଂସାର ରସ ।

ସଂସାର କରିଲି ପୁଅ ଝିଅ ହେଲେ 

ତାଙ୍କୁ ଧରି ତୁମେ ଚଳ 

ମୋ କଥା ମନରୁ ପାଶୋରି ଦବୁ ଲୋ 

ଆସିଲା ମୋ ଶେଷ ବେଳ 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ଇଏ ସମୟର ଖେଳ ।

ଆସିଅଛି ଏକା ଯିବି ପରା ଏକା 

କିଏ ସ୍ତ୍ରୀ କିଏ ପିଲା 

ମଲା ବେଳେ ଏକା ଏକା ହୋଇଯିବି 

କେହିଟି ଯିବେନି ଭଲା 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ, କାହିଁ କରିବି ଝାମେଲା ।

ଯାଉଛି ଲୋ ଚାନ୍ଦ ମୋ ବାଟରେ ମୁହିଁ

ଯିବି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପାଶ 

ଜୀବନରେ ଆଉ କ'ଣ ଅଛି ମୋର 

ସେଇ ଏକା ମୋ ସାହସ 

ଚାନ୍ଦ ମୁହିଁ ଲୋ,ଇଏ ମୋ ଶେଷ ସାକ୍ଷାତ ।