Library
Profile
ବୋଉ
ବୋଉ
ବୋଉ ବୋଲି ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର
ମନରୁ ହୃଦୟ ଯାଏଁ
ସମୁଦ୍ର ସେପାରି ଦୂରଦିଗବଳୟ ଛୁଏଁ
ବୋଉ ବୋଲି ଯେଉଁ ମନଛୁଆଁ ଡାକ
ଭୁଲିବ କେମିତି କିଏ
ମନ ଦରପଣେ ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ କିଏ ଗାଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ପଣତ ତାହାର
କେତେ ଲହୁ ଲୁହ ପିଏ
ଦୁଃଖରେ ସୁଖରେ ଚାମର ସେ ସାଜିଥାଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ହୃଦୟ ତାହାର
ସରଗ ସମାନ କହେ
ସାଗର ପରି ଗଭୀର ପ୍ରେମ ଫଲଗୁଟିଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ମନଟି ତାହାର
ପଦ୍ମ ପରି ଉଭା ହୁଏ
ନିବିଡ଼ତା ଭରା ଆଲିଙ୍ଗନ ସନ୍ତାନ ପାଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯେଉଁ ଅଢେଇ ଅକ୍ଷର
କି ଅମୃତ ମୟ ସିଏ
ସ୍ନେହ ମମତା ପ୍ରୀତି ର ନଈ ଟିଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ସରାଗ ତାହାର
ଆକାଶ ଠୁ ଉଚ୍ଚା ରହେ
ତାପରି ନାଉରୀ ଥିଲେ ନା ଭାସିଭାସି ଯାଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ମାତୃତ୍ୱ ତାହାର
ଧରଣୀ ପରି ସର୍ବଂସହା ମାଆ ଟିଏ
ଦୟା କ୍ଷମା ଶାହନଶୀଳତା ଭରା ଫୁଲଟିଏ
ବୋଉ ବୋଲି ଯାର ଡାକଟି ତାହାର
ସଭିଙ୍କ ପରାଣ ଛୁଏଁ
ଡାକରେ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା କୁଆଡେ ଯାଏ
ବୋଉ ଯାର ଅଛି ଏ ସଂସାରେ
ଭାଗ୍ୟବାନ ଅଟେ ସିଏ
ସରଗ ସୁଖ ମର୍ତ୍ତେ ପାଇ ସୁଖୀ ହୁଏ
ବୋଉ ଶବ୍ଦ କୁ ବୁଝିଛି ଯିଏ
ମଣିଷପଣିଆ ଭିତରେ ମଣିଷ ସିଏ
ଶୀର ଉଚ୍ଚା କରି ବାଟ ଚାଲିବାର ବଳପାଏ
ବୋଉ ଯାର ନାହିଁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରନେତ ଅନେଇ
ଅନୁଭବ କରି, ସବୁକିଛି ପାଇଯାଏ l
