ବୋଉ

ମାଗିଥାଏ ଯେବେ ରୁଟି ମୁଁ ଗୋଟିଏ 

ବୋଉ ବାଢୁଥାଏ ଚାରୋଟି 

ଗଣିବା ଆସେନି ସଂଖ୍ୟା ଏକ,ଦୁଇ 

ବୋଉକୁ ଜୀବନେ ସତେକି ।।

ଭଲ ଭଲ ଯେତେ ଖାଇବା ଦରବ

ମୋତେ ଖୋଇଦିଏ ଯଚେଇ

କହେ ସେ ଆଗରୁ ଖାଇ ସାରିଛି ମୁଁ 

ମିଛକୁ ସହଜେ ଲୁଚେଇ ।।

ମୋ ବହି କଲମ ପୋଷାକ ଚପଲ 

ମିଳେନାହିଁ ମୋତେ ସହଜେ

ବୋଉକୁ ଖୋଜିଲେ ମିଳିଯାଏ ସବୁ

କାହିଁକି , ଧରେନା ମଗଜେ ।।

ପାଦେ ମାଛଖିଆ ଗୋଇଠିରେ ଫାଟ

ବୋଉ ଚାଲୁଥାଏ ଛୋଟେଇ

ମନ୍ଦିର ବେଢାରେ ନିଜେ ଧଇଁସଇଁ 

ମୋତେ ନିଏ କିନ୍ତୁ କାଖେଇ ।।

କରିଲେ ଦୁଷ୍ଟାମି ଭାଙ୍ଗିଲେ ଖେଳନା

ବୋଉ ଗରଗର ମିଛରେ 

ବାପାଙ୍କ ଗାଳିରୁ ମୋତେ ସେ ବଞ୍ଚାଏ

ନେଇ ସବୁ ଦୋଷ ମଥାରେ ।।

ପରୀକ୍ଷା ଦିଏ ମୁଁ ଫଳ ଜାଣିବାକୁ

ବୋଉ ରହେ କିଆଁ କାନେଇ

ଅଖିଆ ଅପିଆ ତୁଚ୍ଛା ବସିଥାଏ 

ଅଖଣ୍ଡଦୀପଟେ ଜଳେଇ ।।

'ବୋଉ ଲୋ' ତୋ'ପରି ଏଇ ଜଗତରେ 

ଆଉ କିଏ କହ ହବ କି !

'ପାଗଳା' ତୁ ସତେ ଗେହ୍ଲାପୁଅ ମୋର

ବୋଉ କହେ ଅଳ୍ପ ହସିକି ।