ବନ୍ଧୁ ମୋର

ଯେତେ ଖୁସି ଯେତେ ଦୁଃଖ

ଆସିଛି ଜୀବନେ

ପରସ୍ପର ଏକ ସଙ୍ଗେ

ଠିଆ ପ୍ରତିକ୍ଷଣେ ॥

ସମୟେ ସମୟେ ଆମେ

ଯାଉଥିଲେ ରୁଷି

ସବୁ ରାଗ ଭୁଲି ପୁଣି

ଯାଉଥିଲେ ମିଶି ॥

ପରସ୍ପର  ପ୍ରତି ଥିଲା

କେତେ ଯେ ଆଦର

ବନ୍ଧୁତା ଆମର ଥିଲା

ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ॥

ବିଶ୍ୱାସ ହୁଏନି ଆଜି

ସମୟ ସହିତ

ବଦଳିଯିବ ଅବସ୍ଥା

ଜଣା ନଥିଲା ତ ॥

ଏପରି ବ୍ୟସ୍ତ ରହିବା

ନିଜ ଦୁନିଆରେ

ସ୍ମୃତି ହୋଇ ରହିଯିବା

କେବଳ ମନରେ ॥

ଛାଡ, ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ 

ପ୍ରଶ୍ନ କିଛି ନାହିଁ

ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ହୃଦୟେ

ରଖିବି ବଞ୍ଚାଇ ॥

ପେତେବେଳେ ହୃଦୟରୁ

ତୁମକୁ ଡାକିବି

ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ମୋର

ପାଖରେ ପାଇବି ॥

****