ବଳିଦାନ

ବଳିଦାନ କଥା ମନେ ପଡିଗଲେ

    ଅତୀତ ସ୍ମୁତି ଯେ ଆସେ

ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଜୀବନ୍ତ କାହାଣୀ

   ଆଖି ପଲକରେ ଭାସେ  ।

କେତେ ବଳିଦାନ କିଏ ଦେଇଛନ୍ତି 

    ବହିଛି ରକ୍ତର ନଈ

ସେ ରକ୍ତ ନଈର ଛିଟା ଟା ଏବେବି

   ରହିଅଛି ଛାପି ହେଇ ।

ଲିଭି ନାହିଁ କେବେ ସେଇ ଦୃଶ୍ୟପଟ୍ଟ

    ଅଛି ହୃଦୟ ଇଲାକା

କିଏ କେତେ ବଳିଦାନ ଦେଇଅଛି

   କିଏ ଦେଇଅଛି ଧୋକା ।

ପୁରାଣ ପୋଥିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରିଣ

    ଇତିହାସ ପୃଷ୍ଠା ଦେଖ

ଆଜିକାଲି ପ୍ରତି ଘରେ ଘରେ ତ୍ୟାଗ 

   ବଳିଦାନକୁ ପରଖ ।

ଦୁନିଆର ସୁଖ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ କିଏ 

   କେତେ ବଳିଦାନ ଦ୍ୟନ୍ତି 

ନିଜ ଅହଂମିକା ସମ୍ପତ୍ତି ଲାଳସା

   ପାଇଁ କାହାକୁ ଲୁଟନ୍ତି ।

ମହାଭାରତରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଥିଲା

    ତ୍ୟାଗ ବଳିଦାନ କେତେ

ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ବଜ୍ରର ଶପଥ

  ବଳିଦାନ ପଢ ନେତ୍ରେ ।

ଦେଶ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆଠ ବରଷର

  ବାଳକ ବାଜି ରାଉତ

ନିଜ ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇ 

    ରଖିଲା ମାତୃ ମହତ ।

ଜାତି ଭାଇ ଟେକ ରଖି ଧର୍ମପଦ

    କୋଣାର୍କ ମୁଣ୍ଡି ମାରିଲେ

ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇ ସିଏ

   ନଦୀ ଗର୍ଭକୁ ଡେଇଁଲେ ।

ନାରୀ ବଳିଦାନ କହି ତ ନୁହଁଇ

   ସାତ ସାଗରଠୁ ବେଶୀ

ତିନି ରୂପ ଧରି ଦିଏ ବଳିଦାନ 

    ସବୁ ସହି ହସି ହସି ।

ଦେଶର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦେଶପ୍ରେମୀ 

    ଆମର ବୀର ଯବାନ

ଶତ୍ରୁ ସଙ୍ଗେ ଲଢି ବଳିଦାନ ଦ୍ୟନ୍ତି 

    ହସି ନିଜର ଜୀବନ ।

ନିଃସ୍ବାର୍ଥପରର ବଳିଦାନ ଗାଥା

   ସର୍ବଦା ଅମର ରହେ

ଏ ସାରା ଜଗତ ତା'ର ଯଶକୀର୍ତ୍ତି 

    ଜୟଗାନ କରୁଥାଏ ।

ବଳିଦାନ ଯିଏ ଦେଇଥାଏ ଯିଏ

    ଜାଣେ ମହତ୍ତ୍ଵ ତାହାର

ଅନ୍ୟ ମାନେ ତାକୁ କେମିତି ବୁଝିବେ

   ସ୍ବାର୍ଥ ପରା ତାଙ୍କ ଘର ।

ବଳିଦାନ ନୁହେଁ ଛୋଟିଆ କଥାଟି

    ତା ପାଖେ ନୁଅଁଇ ମଥା

ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜୀବିତ ଚିର

    ସ୍ମରଣୀୟ ରହେ ଗାଥା ।