ଭକତ ଭାବରେ ବନ୍ଧା

ଭକତ ଭାବରେ ବନ୍ଧା ଜଗନ୍ନାଥ

ଏକଥା ନଜାଣେ କିଏ ?

ସହି ନପାରନ୍ତି ଭକତର ଦୁଃଖ

ଭକତ ଜୀବନ ସିଏ ।୧।

ଯାଜପୁରବାସୀ ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି ସେ

ପରିବାରବର୍ଗ ନେଇ ।

ସୁଖେ ଦୁଃଖେ ଦିନ କଟୁଥିଲା ତାଙ୍କ

ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନାମ ନେଇ ।୨।

ପଡିଲା ଅକାଳ ଆସିଲା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ

କିଛି କାହୁଁ ନମିଳିଲା ।

ପତ୍ନୀ କଲେ ଗାଳି ପରିବାର ସହ

ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରେ ଆସି ମିଳିଲା ।୩।

ଶିରୀମନ୍ଦିରର ପେଜନଳାଠାରେ

କଟାଉଥାଆନ୍ତି ରାତି ।

ଭୋକିଲା ପେଟକୁ କି ନିଦ ଲାଗିବ

ନଶୁଏ ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତି ।୪।

ଅଧରାତି ହେଲା ଥାଆନ୍ତି ଭୋକିଲା

ଶୁଭିଲା ହେ ବନ୍ଧୁ ମୋର ।

ନିଅ ଏ ପ୍ରସାଦ ଖାଇ ପରିବାର

କ୍ଷୁଧା ନିବାରଣ କର ।୫।

ଏଣେ ତେଣେ ବନ୍ଧୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି କିଏ

କାହାକୁ କହୁଛି ବୋଲି ।

ହେ ଯାଜପୁରିଆ ବନ୍ଧୁ ଭୋଗ ନିଅ

କହି ଦେଲେ ଗଲେ ଚାଲି ।୬।

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଥାଳିରେ ଅନ୍ନ କ୍ଷୀରି ପୁରି

ବିବିଧ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଖାଇ ।

ସପରିବାର ସେ ପେଜନଳା ପାଖେ

ରାତିରେ ପଡିଲେ ଶୋଇ। ୭।

ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଥାଳି କାହାକୁ ଦେବେ ସେ

କେଉଁ ପଣ୍ଡା ଥିଲେ ଦେଇ ।

ବୁଝି ନପାରି ସେ ଗଖିଥିଲେ ପାଶେ

ଲୁଗାରେ ତାକୁ ଗୁଡାଇ ।୮।

ରାତି ପାହିଲାରୁ ଶିରୀମନ୍ଦିରରେ

ଖୋଜା ହେଲା ସୁନାଥାଳି ।

ଖୋଜି ନପାଇଲେ ପଣ୍ଡାମାନେ ଆସି

ପେଜନଳାଠାରେ ମିଳି ।୯।

ଦେଖିଲେ ବନ୍ଧୁକୁ ଗୁଡାଗୁଡି କରି

ଲୁଗାରେ ରଖିଛି ଥାଳି ।

ଚୋର ବୋଲି ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଶରେ

ଅଭିଯୋଗ କଲେ ମିଳି। ୧୦।

ହୋଇଲା ବିଚାର ରଖ କାରାଗାରେ

ଏ ବଡଚୋରକୁ ନେଇ ।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଥାଳିକୁ

ଚୋରି କଲା କାହିଁପାଇଁ ।୧୧।

କାରାଗାରେ ନେଇ ରଖିଲେ ରାତିରେ

ରାଜା ଦେଖିଲେ ସପନ ।

ଭକତକୁ ମୋର ମୁଁ ଦେଲି ଆହାର

ତୁ କିପାଁ ଦେଉ କଷଣ ?୧୨।

ତୁରନ୍ତ ତାହାକୁ କାରାମୁକ୍ତ କରି

ସୁବ୍ଯବସ୍ଥା କର ତାର ।

କ୍ଷୁଧା କବଳରୁ ପାଉ ସେ ମୁକତି

ତା ସହ ତା ପରିବାର ।୧୩।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ଲଭି

ତୁରନ୍ତ ରାଜନ ଯାଇ ।

କାରାମୁକ୍ତ କରି ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତିଙ୍କୁ

ନିଉଛାଳି ହେଲେ ତହିଁ ।୧୪।

କ୍ଷମାକର ଦୋଷ ନଜାଣି ଅପ୍ରାଧ

କଲି ମୁଁ ତୁମ ପାଶର ।

ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ତୁମେ ବନ୍ଧୁ

ଦୋଷ ନଧରିବ ମୋର ।୧୫।

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ସେବା

ସୁଯୋଗ ପାଇଲେ ବନ୍ଧୁ ।

ରହିବା ଖାଇବା ବ୍ଯବସ୍ଥା ହୋଇଲା

ସବୁ କଲେ ଦୀନବନ୍ଧୁ  ।୧୬।