ଅଶାନ୍ତି ଘୋଟିଛି ଦୁନିଆରେ

ମିଥ୍ଯାବାଦୀ କଥା ଲାଗଇ ମଧୁର,

ଉପରକୁ ମିଠା ଅନ୍ତର ତ ବିଷ, 

ସତ୍ଯବାଦୀ କଥା କଡ଼ା ତ ଲାଗିବ

ଜନ-ଜୀବନେ ଆଣେ ପୀୟୂଷ ।

ଛୋଟ ପିଲାଟିଏ, ଦେଖ କିପରି 

ସେ ଗୁଲୁ ଗୁଲୁ ହସେ

ସେ ତ ସରଳତା ପ୍ରକୃତିର ପ୍ରେମ 

ଉପବନ, ମନକୁ ଭରେ ଉଲ୍ଲାସେ ।

ଅଶାନ୍ତର ନିଆଁ କିଆଁ କୁହ କୁହୁଳି 

ଜଳୁଛି ଆଜି ଏଇ ବିଶ୍ବରେ 

ଲିଭିଛି ହସ, ମଣିଷ ଖୋଜୁଛି ମଣିଷର 

ରକ୍ତ, ସମାଜ ପଡିଛି ବିପଦରେ ।

ସ୍ବାର୍ଥରେ ହଜିଛି ପ୍ରେମ ମମତାର ମୂଲ

ଦିନ କଟେ ଖାଲି ସନ୍ଦେହରେ

ଶାନ୍ତିର କପୋତ କାହିଁକି, କାହା ଯୋଗୁ

କାନ୍ଦୁଛି, ଅଶାନ୍ତି ଘୋଟିଛି ଦୁନିଆରେ ।

ମଣିଷକୁ ଭଲ ପାଇବା ଶାଶ୍ୱତ ଓ ଚିରନ୍ତନ, 

ଅଭାବ ରହିଛି ନିବିଡ଼ତାରେ

ବଦଳି ଯାଉଛି ତାର ରୂପରେଖ ଭରି ଅହଂ

ଭାବର ବିଷ, ହୃଦୟ କନ୍ଦରରେ ।

ଅମାନିଆ ହୋଇଛି ମଣିଷ ମନ ମଧ୍ୟେ ବୁଝି

ପାରେନି ସବୁ ଘଟଣାର ଚିତ୍ର 

ବଢିବାର ସ୍ବପ୍ନ ଯେତେ ସବୁ ମିଳେଇ ଯିବ ତ 

ନବୁଝିଲେ ସ୍ୱରୂପ ଅମଣିଷତ୍ୱର  ।