ଅଙ୍ଗାର

ଅଙ୍ଗାର ଅଟଇ ଅତୀବ ବିକଟ

ଅଗ୍ନି ସଂଯୋଗ ରେ ତାହା

ଅମଳିନ କାନ୍ତି କରିଣ ଧାରଣ

ଆଭାସେ ଆପଣା ବିଭା ।

ଅଙ୍ଗାର ଗରଭୁ ମିଳେ ନାନା ଠାବୁ

ଅମୂଲ୍ୟ ଦିପ୍ତ ରତନ

ଆପଣା ଔଜଳ୍ୟେ ନିତି ଯାହା କରେ

ଆକର୍ଷିତ ଜନ ମନ ।

ଅତୁଳନ ବିଭା ଅସୀମ ପ୍ରତିଭା 

ଅଙ୍ଗାର ଆଣଇ ଭବେ

ଆଚମ୍ବିତ ଲାଗେ ଆହା କି ସରାଗେ

ଅସୀମ ଭାବ ବିଭବେ ।

ଆକୃତି ପ୍ରକୃତି ଅନୁପମ କାନ୍ତି

ଅଙ୍ଗାର କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଙ୍ଗରେ

ଆଲୋକିତ ହୋଇ ଆଭା ପ୍ରକ।ଶଇ

ଅଗ୍ନି ସଙ୍ଗେ ସଂଯୋଗରେ ।

ଅସଂଖ୍ୟ ଭାବ ରେ ଅନେକ ଉପୟେ 

ଅମଳିନ କରିବାକୁ

ଅଙ୍ଗାର ଖଣ୍ଡ କୁ ଆଣି ଧୋଇ ବାକୁ

 ଆୟାସେ କି ସେ ମଳକୁ ।

ଅଛି ପରିହରି ଅବସ୍ଥା ତାହାରି

ଅପରି ବର୍ତ୍ତିତ ସ୍ଥିର

ଅମ୍ଳ ଅବା କ୍ଷାର ଅର୍ପଣେ ଅକ୍ଷର

ଅଜବ ଚିଜ ଅଙ୍ଗାର ।

ଅମ୍ଳାନ ନ ହୁଏ ଅଯଥା ଗରବେ

ଅଙ୍ଗାର ପରାଏ ଖଳ

ଆପଣା ସ୍ବଭାବ ଆଦରି ରହଇ

ଅଗ୍ନିରେ ଦିଶେ ଅମଳ ।