ଅକ୍ଷତ ପଥର

ତୁମର କେଇପଦ କଥାରେ

ଯେତେବେଳେ ଚମ୍ପା ଚମେଲି ଟିଏ

ମହକି ଉଠିଲା,

ଅନେକ ସମ୍ଭାବନା ର ଆଶାରେ

ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ନିଜକୁ ବଦଳାଇ ଦେଲି ,

ତୁମେ ପୁଣିଥରେ ସେଇ

ପୁରୁଣା ଠାଣି ରେ

ବାକି ଜୀବନ ର ଅଧ୍ୟାୟ କୁ 

ଲେଖିବାକୁ ଚାହିଁଲ।

ତୁମ ଚିତ୍ରପଟ କୁ

ନିର୍ବାକ୍ ହୋଇ ଚାହିଁଥିଲି ଥରେ

କିଛି ଉଦାସିଆ ହାୱା

ମୋତେ ଛୁଇଁ ଚାଲିଗଲା

ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ଵାସ ରେ

ବସନ୍ତ ର ପୂର୍ବରୁ ରଙ୍ଗ

ହଜିଗଲା ବେଳେ

ପତ୍ର ଝଡା ଟିଏ ଆସିଗଲା ।

କୁଳୁ କୁଳୁ ଝରଣା ର

ଥିରି ଥିରି ଧାର

ଅକ୍ଷତ ପଥର କୁ କ୍ଷତ କରିଦେଲା ।

ନଦୀ ର ଧାର ଟିଏ ବୋହିଗଲା ବେଳେ

ଶବ୍ଦ ଟିଏ ଶୁଭିଲା  

କେଉଁ ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ର

ଶୁଖିଯିବା ଜୀବନ ଭିତରେ

ତା' ଉଦ୍ ବେଗ ର କାହାଣୀ ସହ

ମୋ ନିରବ ମନ ର

କିଛି ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଥିଲା।

ସବୁଜ ରୁ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ର

ସେଇ ଦୀର୍ଘ ପରିବର୍ତ୍ତନ

ଗାଢ଼ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ର

ମୌନତା ପରେ

ଝଡ଼ି ଯିବାର ଅବଶେଷ ପରେ

କ୍ଷଣ ଭଙ୍ଗୁର ଆଶା ଟିଏ ନେଇ

ନଦୀ ର ଧାରରେ  

ଭାସି ଗଲା ବେଳେ

ମୋ କଲମ ରେ ପଂକ୍ତି ଟିଏ

ଲେଖି ହୋଇ ଗଲା।

ମୁଁ ଯେ ଶୁଖିଲା ପତ୍ର

କାହାର ଭାବନା ନେଇ

ମୁଁ ଆଜି ଭାସି ଯାଉଛି

ଏ ଅଜ୍ଞାତବାସ ର ଠିକଣା ଟା ବି

ତୁମକୁ ପର ଜନ୍ମ ରେ ଦେବି

ଯେବେ ପୁଣିଥରେ ଏ ଜୀବନ 

ଜନ୍ମ ହେବ।