ଆଷାଢ଼

ପହିଲି ଆଷାଢ ବରଷା ଛୁଆଁ 

ମନରେ ଲଗାଇ ଦେଉଛି ନିଆଁ 

ଝିପି ଝିପି ଏଇ ମେଘ ବରଷାରେ

 ବେଙ୍ଗୁଲୀ ରାଣୀଟି ମାରୁଛି ଡିଆଁ ।

ସଜନା ଗଛରେ ରାବୁଛି କୁଆ ।

ଆଷାଢ ବରଷା ଧରାକୁ ଛୁଏଁ 

ସାରୁବୁଦା ମୂଳେ ବେଙ୍ଗୁଲୀ ଡିଏଁ 

ଢଳ ଢଳ ସାରୁ ପତରର ପାଣି

    ମୋତି ପରି ସିଏ ଝଟକୁ ଥାଏ ।

କଳା ମେଘ ମନ ମୋହିତ ନିଏ ।

ଆଷାଢ ଆସିଲେ ମନ ହରଷ

ଉତ୍ତାପ କୋପରୁ ଧରା ଉଶ୍ବାସ 

ଚଷା ଭାଇ ମନ ହୁଏ ପୁଲକିତ 

  କ୍ଷେତ ଚଷେ ଧରି ଲଙ୍ଗଳ ଈଶ ।

ଆହାର ଯୋଗାଏ ବରଷ ମାସ ।

ପହିଲି ଆଷାଢ ବହୁଛି ବାଆ

ସ୍ରୋତସ୍ବନୀ ଜଳେ ଭାସୁଛି ନାଆ 

ନଦୀ ନାଳ ସବୁ ପୂରି ଉଛୁଳଇ

 ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡେ ଭାସେ କାଗଜ ନାଆ ।

 ଭାରି ଭଲ ଲାଗେ ମୁଢି ନଡିଆ ।

ତାଳ ଗଛ ପତ୍ରେ ବାଇ ଚଢେଇ

ବରଷା ବତାସେ ସେ ଝୁଲୁ ଥାଇ

ଥମି ଯାଏ ଯେବେ ଟିକିଏ ବରଷା

 ଡେଣା ଝାଡି ଟିକେ ଉଡି ଆସଇ ।

ଗୀତ ଗାଉଥାଏ ମନ ଫୁଲେଇ ।

ଆଷାଢ ଆସିଲେ ବରଷା ହୁଏ

ତାସ୍ ଖେଳ ଭଲ ଜମିଣ ଯାଏ

ଗରମ ମୁଢି ବରା ପକୁଡି ମିକ୍ଚର

 ଖାଇବାକୁ ଭଲ ପାଗଟି ଦିଏ ।

ଜଲ୍ଦି ଆସ ଯଦି ଖାଇବ କିଏ ?

ଆଷାଢ ମାସରେ ରଥ ଯାତରା

ବଡଦାଣ୍ଡେ ଭକ୍ତ ଭିଡଟି ପରା 

ତିନି ରଥେ ତିନି ଦିଅଁ ବସି ଥାନ୍ତି

   ଭକତଙ୍କ ଲାଗେ ଟଣା ଓଟରା

ଝିପି ଝିପି ମେଘେ ଭିଜଇ ଧରା ।

ନଅ ଦିନ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତି ଯାତ

ପୋଡ ପିଠା ଖାଇ ଖୁସି ବହୁତ 

ଜନମ ବେଦୀରୁ ଶିରିମନ୍ଦିରକୁ

   ଫେରନ୍ତି କରି ସେ ବାହୁଡା ଯାତ

ଚାହିଁ ରହିଥାନ୍ତି ଜଗତମାତ ।

ଆଷାଢ ଆକାଶେ ବଉଦ ହସେ 

ବଗ ବଗୁଲୀ ଉଡା ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ

ବରଷା ରାତିରେ ଖଦ୍ୟୋତିକା ଉଡେ

 ଛତୁ ଫୁଟି ମହୀ ମନକୁ ତୋଷେ ।

ବରଷା ଋତୁଟି ଆଷାଢେ ଆସେ ।