ଆସ ଗୋ ଶ୍ରାବଣୀ

ଜଳୁଛି ଜୀବନେ ସନ୍ତାପ ଉତ୍ତାପ 

ଶ୍ରାବଣୀ ଅଭିମାନିନୀ

ବାଉଳି ଭ୍ରମରେ ହୁଏ ବାଟବଣା

ଠିକଣା ପାରୁନି ଚିହ୍ନି ।

ଲାଗୁଛି ବେସୁରା ଜୀବନ ସଙ୍ଗୀତ 

ରାଗିଣୀ ମେଘ ମହ୍ଲାର 

ଅନୁରାଗ ରାଗେ ଉଭାନ ସରାଗ

କ୍ଷୀଣ ପ୍ରୀତିମଧୁ ସ୍ବର ।

ଚମକୁନି ଘନେ ବିଜୁଳି ଝଲକ

ବରଷୁନି ଛମ ଛମ

ବିରହ ବିଧୁର ପାଗଳ ବାଦଲ

ଚାତକ ଆଶା ମର୍ମର ।

ବନ ସବୁଜିମା ଦିଶଇ ଶ୍ରୀହୀନ

ବିଷର୍ଣ୍ଣ ମନ ମୟୂର

ଆସ ଗୋ ଶ୍ରାବଣୀ ନ କର ଉଛୁର

ପରାଣ ପ୍ରଣୟାତୁର ।

ଆସ ଚାରୁଲତା କୃତାଞ୍ଜଳି ହସ୍ତେ

ଝଟକୁ ମେହେନ୍ଦୀ ଛଟା

ଭରି ଉଠୁ ମନେ ନୀଳ ସମ୍ମୋହନ 

ନାନ୍ଦନୀକ ଶୀତଳତା ।