ଆନମନା

ପ୍ରୀତିଲଗ୍ନା ତୁମେ

ଇପ୍ସାର କାଗଜରେ

କାଗଜ ଡ଼ଙ୍ଗାଟିଏ

ମୋ ଲାଗି ଗଢ଼ିଦେଵ ।

କିଛି ତୁମ କଥା

ଆଉ କିଛି ଆମ କଥା

ସ୍ୱପ୍ନ ଫରୁଆରେ

ନିବୁଜ କରି 

ସ୍ମୃତିର ଦରିଆରେ ଭସେଇବ ।

ଆଉ ଶୁଣ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ରଙ୍ଗ

ଭରିବ ସେଥିରେ

ଯେମିତି ଦୃଶ୍ୟମାନ

ହେବ ସେ ଉତ୍ତାଳ ତରଙ୍ଗ 

ବୁକୁ ଭେଦୀ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ମୋତେ ।

ମୁଁ ଯେ ଦରିଆ ଏପାଖେ

କରୁଛି ପ୍ରତୀକ୍ଷା

ସେଇ ସ୍ୱପ୍ନ ଡ଼ଙ୍ଗାର

ଅନାଦି କାଳରୁ

ତୁମଠୁ ଦୁରେ ଯିବାଦିନୁ ।

ମୋ ରାଣ ତତ୍ପର ହୁଅ

ଏଇ ଇପ୍ସା ମୋର 

ହୁଏତ ଶେଷ ଇଛା

ଆଉ ମାଗିବିନି କିଛି

ସମୟ ଯେ କମ ଅଛି ।

କି ବିଶ୍ୱାସ କୁହ ନିଶ୍ୱାସକୁ

ଆଜି ଅଛି କାଲି ନାହିଁ

କାଳେ ସାରିଯିବ ମୋ ପାଇଁ

ପ୍ଲିଜ ଟିକେ ତତ୍ପର

ହେଇ ପଠେଇ ଦିଅ

ଏ ପ୍ରୀତିଲଗ୍ନା

କ'ଣ ଶୁଣିପାରୁଛ ତ ।