ଆ... କା..ମା..ଵୈ

ଆ.... କା...ମା....ବୈ

ପାନ ଗୁଆ ଥୋଇ....

ଜନମ ଯାକ କର୍ମ ମୋର 

ଐତିହ ତୋର ....ଗାରିମା ମୋର.…।

ସୁନେଲି କିରଣର ଆଭା

ବଢ଼େଇ ଦିଏ ନଦୀର ଶୋଭା।

ଯା ଭାସି ଯା ମୋ ଜୀବନ ଡଙ୍ଗା

ଚାଲିଯା ତୁ ବହୁ ଦୂରଦିଗନ୍ତ ।

ଯେଉଁ ଠି ହସୁ ଥିବେ ସୁନେଲି ରବି

ଖୁଶି ରେ ଭାରିଦେ ଜୀବନର ପ୍ରତିଛବି।

ନ ଥିବ କିଛି ଦୁଃଖର ଅଂଶ

ଥିବ ସବୁଠାରେ ଖୁଶି ଅଶେଷ ।

ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋ କର ସ୍ୱକାର

ଆହେ ଭାସ୍କର ହାତ ଯୋଡ଼ି କରେ ନମସ୍କାର।