(୧୧)# ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ #

ମୁଁ ଆଜି ଖୁବ୍ ଅନୁତପ୍ତ ବିତି ଯାଇଥିବା ସମୟ ପାଇଁ

ଅବଶୋଷ ଲାଗୁଛି ହଜି ଯାଉଥିବା ବୟସକୁ ଚାହିଁ ,

ଦେଖୁଦେଖୁ ସବୁ ଯେପରି ଓଲଟପାଲଟ ହୋଇଯାଉଛି

ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନ ଲାଗି ଆଗରେ ଖାଲି ଅବିଶ୍ବାସ ଭରିଛି

ଏବେ ଏଠି ଜୀବନଟା ମନେହୁଏ,ନୀତି ନୂତନ ଅଭିଯାନ

ସୁଖ ଅପେକ୍ଷା,ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ଲୁହ କୋହରେ ହିଁ ବଳିୟାନ୍,

ଏପାଖ ସେପାଖ ଉପର ତଳ ସବୁଠି ଅସରନ୍ତି ଶୂନ୍ୟତା

ମୃତ୍ୟୁ ଚେତନାରେ ଲିଖିତ ସତେକି ସେ ଜୀବନ କବିତା,

ମନ ନିଶ୍ଚିତରେ ସବୁଦିନେ ଅବୁଝା ମନୋଇ ନଈଟେ

ଅବଶିଷ୍ଟ ଜୀବନକୁ ହୃଦୟେ ବାନ୍ଧି ଅତୀତକୁ କୁହାଟେ,

ପାଗ କିନ୍ତୁ ପ୍ରାୟ ବଦଳେନି ଏଠି ସମୟର ହାତ ଧରି

ବିତୃଷ୍ନାରେ ବେଳ ଗଡିଯାଏ ସୁଖ ମିଳେ ପାଦୁକା ପରି,

ସହଜେ ତ ଦିନସରି ସଂଜନଇଁ ସାରିବା ଉପରେ ଥାଏ

ରାତିରେ ଫୁଲଟିଏ ଫୁଟିଲେବି କାହାର କି ଆସେ ଯାଏ ।