व्यसन कवितान

कविता देत नही काहिमाही

आत्मिक समाधान देस काही

घरमा दारमा चित लागत नहीं

कविता शिवाय माले सूचत नाही

कामधंदा कराना सोडी दिदा

उटिसूटी मोबाईल से हातमा

लिव्हाले बसता बसता 

 बाराना एक व्हस रातमा

काय करवा काय नहि करवा

काय भी सूचत नयी डोकामा

कविता खावाले पेवाले देत नही

तिना शिवाय सूचत नहि मनमा

आहि व्यसन फार वाईट से

माणसं घडतस म्हणे या ना मा

माले नहि वाटत स्टेजवर झळकस

त्यालेच ओळखतस जगमा

पैसा ले पैसा ओळखस

छोटा मोठा माणससले कोण ओळखस

पैसा दिसन पूरस्कार मिळतस

खरा कलाकार कोपरामाच राहि जास