विरह

शाप हा कुणी दिला मला

विरह यातना का भोगाव्या लागल्या

रडते सतत मनात माझ्या

हुंदका ही येत नाही ओठांवर माझ्या

आत धुमसते मी अभिसरिका

का ज्वाला जाळत नाहीत तुला

असह्य ह्या वेदना

अतृप्त मनोकामना, किती भोगाव्या यातना

प्रीत का ही खुंटली

एकटेपणाच्या अंधारात मी अधुरी राहिली

अव्यक्त मी , अतृप्त मी, विरह न सोसवे आता

घे मिठीत आवेगे, प्रणयगीत गाऊ आता