तुझ्या नजरेतुन

हिरव्या पानातुन झिरपणारे कोवळे ऊन,

श्वासांचे उंच मनोरे आल्हादाने चढवुन ,

पहाडांचे अप्रतिम सौदर्यं टिपतांना बघा,

माझ्या डोळ्यांवर चढणारे या सृष्टीचे ऋण ,

तरीही चक्रवाढीप्रमाणे वाढतच चालले ,

मी थांबवु शकत नाही या वेड्या डोळ्यांना ,

जे पुन्हा पुन्हा पाहु बघतात तुझ्या डोक्यांवरचा,

हळुच पदर बाजुला सारून तुझ्या त्या ,

अलौकिक सौदर्यांला ...

तुझ्या त्या चेहऱ्यावरच्या चांदीला ,

ओंजळीत घेऊन उधळुन बघते मी चौफेर ,

मनसोक्त आनंद तुझ्या कुशीतला अनुभवायचा ,

या तुझ्या वाऱ्यांशी मला संगनमत करून ,

माझ्या पंखात त्यांना बांधुन ,

उंच उंच उडायचे आहे मला ,

श्वासांचे उंच मनोरे आल्हादाने चढवुन ,

हिरव्या पानातुन झिरपणारे कोवळे ऊन,

पांघरायचे आहे मला माझ्या कांतीला उजळवून ,

निघेल मी तुझ्या सानिध्यातुन ...

कायमचे माझ्या डोळ्यात साठवुन ...

तुझ्या नजरेतुन माझे आयुष्य पाहतांना,

कानी गुंजते माझ्या निर्झर वाहणाऱ्या व्यास नदीचा सुर,

जणु सोबत आहे ती माझ्या लिहीतांना ,

तु वाहवत जा माझ्या पाण्यात ,

मी आहे सोबती तुला त्या समुद्रात मिळतांना ,

जेव्हा थोडीशी पटते मी स्वतःला ,

त्या नदीत स्वतःला डोकावतांना ,

कायमचे माझ्या डोळ्यात साठवुन ,

त्या पाहाडांच्या धारदार टोकांनी चिरत जाणाऱ्या धुक्यांना,

कुरवाळत धिर देईल मी ...

श्वासांचे उंच मनोरे आल्हादाने चढवुन ,

हिरव्या पानातुन झिरपणारे कोवळे ऊन,

कायमचे माझ्या डोळ्यात साठवुन ...