STORYMIRROR

Manisha Awekar

Abstract

3  

Manisha Awekar

Abstract

सहल जीवनाची

सहल जीवनाची

1 min
322

जीवन एक सहलच आहे

तिकीट आयतेच काढलेले

विधात्याने सीटवर बसवलेले

प्रवास सुरु होतो रम्य बालपणातून

कौतुक , हास्य विनोद , बाललीलांतून

कुणी चांदीचा चमचा घेऊन येतं

तर कुणी अनाथाश्रमात पडतं

प्राक्तनानुसार ललाटलेख

वाचता येत नाही कुणालाच थेट

शैशव सरतं मस्ती मजेत

यौवनाची स्वप्ने खुणावती थेट

कुणी जीवाभावाचे गाठ बांधी

सप्तपदी चालून माप ओलांडी

मध्यमवयात वेळ नसतो कुणालाच

पुढे पुढे चालण्यात सर्वांचीच दमछाक 

प्रौढ वयात निवृत्तीनंतर निवांत

इकडे तिकडे बघण्यात मन होई शांत

मित्र प्रभातफेरी चेष्टा विनोद बहर

जिवाभावाच्या मित्रांचा पत्त्यांचा फड

पैलतीर दिसताच सिग्नल दिसू लागे

गाडी थांबताच कोणी उतरु लागे

मनात भितीची घंटा वाजत राही

सगळ्यांचीच ही गत मित्र बजावी

अशी ही जीवन सहल कँलिडोस्कोपने बघावी

आनंदी घटनांची पुन्हा मजा चाखावी

स्टेशन कधीतरी येणारच आहे

तोपर्यंत मी सहलीत रमणारच आहे


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Abstract