ग्रीष्माच्या कातरवेळी

ग्रीष्माच्या कातरवेळी

हे अर्घ्य वाहिले कोणी

क्षितिजाच्या डोळ्यांमध्ये

बघ दाटून आले पाणी

हृदयाच्या खोल तळाशी

मग असे हालले काही

लाटेवर लाट उसळली

ह्या दिशा बुडाल्या दाही

कुठलीशी हुरहूर जाणे

आभाळ व्यापूनी गेली

व्योमात अचानक आल्या

ताऱ्यांच्या दाटून ओळी

ह्या अगम्यतेच्या पोटी

गात्रांस पालवी फुटली

मी क्षणभर स्मरण कराया

ही धीट पापणी मिटली