पर्यावरण

   जीवनाचा प्रवास होई

    वीतभर पोटासाठी,

    क्षणक्षण धावाधाव

    दोन घासाच्या सुखासाठी.

    नशिबाने सुखाचा घास

    ईश्वर देतसे मुखात,

    मानू उपकार त्याचे

    हेच पूर्णब्रम्ह विश्वात..

     अन्न हेच पूर्णब्रम्ह

     करू सेवन स्वानंदे,

     तृप्ती येईल तन-मना

     रमू दीर्घ आनंदे...

     धन-धान्याच्या राशीतून

     सुवास घामाचा येई,

      कष्टातल्या त्या कणांनी

      मन भरून जाई...

    करू नये अवमान

    राबणाऱ्या हातांचा,

    सुखाचा घास मिळतसे

    ध्यास ठेवूनी त्या ऋणांचा.