STORYMIRROR

Vimal Patkari

Tragedy

4  

Vimal Patkari

Tragedy

प्रकाश हा सांत्वनीय

प्रकाश हा सांत्वनीय

1 min
325

ते गेले तेव्हा दिनकर 

उदयाचली येत होता

पाहुनी आकांत सारा तोही

शोकगीत आळवीत होता !!

हे पित्यासाठीचे हुंदके 

अन धाय मोकलून रडणे

त्यांचा हिरमुसला भाव

मम हृदयी ठाव घेत होता !!

पितृछत्र या लेकरांचे

इतुक्यातच का हरवले ?

हा प्रश्न माझ्या मनाला

सारखाच बोचत होता !!

मनी विचार लेकरांचा असता

मी ही ध्यानी आले मजला

वाटे दैवाने का ऐसा 

ठेवा दिधला वैधव्याचा !!

कुणा चुके ना दैवगती ही

हो तूच बाप अन आई

जणू प्रकाशरुपानं सूर्य हा

माझे सांत्वन करीत होता !!


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Tragedy