परिघ

झंझावाती वादळातलं

आयुष्याचं वर्तुळ..

हतबल.. ..हताश....निर्वात....पोकळ..

वाट बघावी घासाची अन

अनुभवत परिपूर्ती दूरवरच्या सुखाची

कल्पनेतच .......!

आखल्या गेल्या सीमारेषा

निती-अनिती परंपरेच्या......

नावासाठी झगडत,मन-भावना गाडत

कर्तव्याची जाण सांभाळत

लक्ष्मणरेखा 'बाईपणाची'.......!

जाताच आले नाही परिघाबाहेर

धडपडत राहिली समांतरतेसाठी

पण........

ठाकल्या रेषा आडव्या उभ्या

तिला खुजे करण्यासाठी..

फक्त 'तो' च उंच.........?

तरीही सरसरत राहिली उर्मी

काटकोन......'त्रिकोण'....आयताकार

घेण्यासाठी......

पण गिधाडांचा थवा तोडण्यासाठी

लचके घालत असता झडप.....

करून घेतलं 'कासव' जीवाचं

अन 'वर्तुळाच्या' परिघातच मग

प्रकटली रेघ अन चितारले विश्व

आकारलेले.....भारलेले.... मंतरलेले......!