पंख..!
पंख..!
पंख फुटण्या आधीच
छाटण्या ची तयारी होते
पालवी दिसता क्षणीच
त्यास नख लागतें
नियती अशी का
कधी कधी क्रूर होते
जीवन फुलण्या आधीच
ते लयास जाते
नजर लागते कशी
ते आता मला कळते
जेंव्हा जेंव्हा ते
फुलण्या आधीच कोमेजते
सवय झाले मला आता
या नकार घंटेची
काम करते कधी कधी
डोकेदुखी वरी गोळी सुंठेची
शेवटास कोष फोडूनी
आशेचे पाखरू झेप घेते
तेंव्हा कोठे दैवासहीं
कर्मा पुढे झुकणे भाग पडते
कर्माची प्रभाच मोठ्ठी
दैवासहीं झुकवते क्षणात
ताकद असते अचाट
कर्माच्या कणा कणात
दैव बलवत्तर असता
कर्म हि होते सुखमय
कर्मास साथ दैवाची लाभता
यश येते जीवनी घेऊनि भाग्योदय.....!
