मृत्यूची चाहूल

आला अंगावर शहारा

विचार आला मनात

होतील अनंत वेदना

की जाईल मी क्षणात??

जगण्याचा मोह सुटेना

थकले जरी शरीर

होईल काय मी नसतांना

वाटे मनाला हुरहूर

राहतील का सारे मिळून

माझे आप्त स्वकीय?

विसरतील का मजला सहज

की करतील हाय हाय?

रीत जगाची न्यारी

असतांना नसते किंमत

गेल्यावर आपण स्मरतो

परी असावी मनी हिंमत

आहे जोवर जीव खुशाल

त्याची करा रे सेवा

मग मिळेल आशिर्वाद

जीवनी मिळेल मेवा